บทที่ 161 เป็นอย่างอื่นไปไม่ได้

“พี่ภัทร ไปพักเถอะค่ะ ลิสาอุ้มต่อเอง” เธอบอกขณะที่ลูกชายยังร้องแผดเสียงลั่นจนหน้าแดงหน้าเขียว ภัทรดนัยส่งต่อให้ชาลิสา เธออุ้มเดินวนๆ ไปจนกระทั่งปองคุณหลับคาอกแม่

“หลับแล้ว” ชาลิสาบอก เธอเอาลูกนอนลงแล้วนั่งพัก นี่เป็นเวลาเกือบสองเดือนแล้วที่ชีวิตของเธอและภัทรดนัยวนลูปอยู่อย่างนี้ ถึงแม้จะเหนื่อยแต่ม...