บทที่ 105 ของขวัญ

"โอโห เจ้าบ่าวเป็นห่วงเจ้าสาว กลัวโยนแล้วจะหงายหลังตกเวที เลยขอเป็นคนโยนเองนะครับ เอ้า ผมนับละนะ หนึ่ง... สอง... ใครอยากไม่โสดเป็นรายต่อไปเตรียมตัวคร้าบ เอ้า สาม! Go!"

สิ้นเสียงพิธีกร บุรินทร์ก็โยนดอกไม้ทันที มันลอยละลิ่วไปในทิศทางตามคำสั่งของลูกสาวคนเล็กของธนศักดิภิรมย์อย่างไม่ต้องสงสัย เพราะพี่ชาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ