หากเลือกรัก ซีรีส์ ธนศักดิ์ภิรมย์ 2

อา ในที่สุดก็มาเสียทีนะ...ซัมเมอร์

ความครุ่นคิดคำนึงที่ทำให้ริมฝีบางอิ่มคลี่ยิ้มสดใสออกมาต้อนรับฤดูซัมเมอร์ในเดือนมิถุนายน ใบหน้าเรียวรูปไข่ดูเบิกบานราวกับดอกทานตะวันได้รับแสงแดดอุ่น ร่างเพรียวระหงสอดเท้าเหยียบโกลนแล้วโหนตัวขึ้นนั่งบนหลังม้าตัวโปรดอย่างคล่องแคล่ว มือเรียวในถุงมือหนังคว้าสายบังเหียนมาจับไว้มั่น ลูบแผงคอม้าอย่างอ่อนโยนก่อนจะใช้น่องหนีบลำตัวและใช้เท้าสะกิดท้องมัน ส่งสัญญาณให้เริ่มออกวิ่ง

"ไปกันเถอะ จูปีเตอร์" เสียงใสเอ่ยกับเจ้าม้าคู่ใจ พร้อมกับกระตุกสายบังเหียนเบาๆ เพียงเท่านั้นก็ส่งผลให้เจ้าจูปีเตอร์ผู้ปราดเปรียวห้อทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่รีรอ

เดือนมิถุนายนเป็นเดือนที่ย่างเข้าซัมเมอร์ของอังกฤษ เหล่าต้นไม้ใบหญ้าและบรรดามวลดอกไม้ต่างพากันเบ่งบานเริงร่ารับแสงแดดอ่อน สายลมเย็นฉ่ำพัดเอื่อยๆ อยู่ตลอดเวลา และเมื่อยามกระทบผิวให้ความรู้สึกสดชื่นรื่นรมย์ยิ่งนัก เสียงฝีเท้าม้าดังก้องกุบกับตั้งแต่หน้าคอกม้าเรื่อยไปจนถึงเนินเขาเตี้ยๆ ที่เห็นรั้วระแนงสีขาวโอบล้อมอาณาบริเวณอยู่ลิบๆ

ม้าตัวใหญ่สีน้ำตาลเข้มสายพันธ์ที่เรียกว่า Shire horse (ชายเออะ ฮอส)ห้อตะบึงเต็มฝีเท้าอย่างคึกคะนองโลดโผนด้วยท่วงท่าสง่างาม ขนแผงคอของมันสะบัดพลิ้วไหวไปตามจังหวะการวิ่งและแรงลมที่มันพุ่งเข้าปะทะอย่างองอาจ

ร่างเพรียวระหงอยู่ในเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวทับด้วยเสื้อกั๊กไหมพรมสีดำ ขาเรียวยาวอยู่ในกางเกงขี่ม้าเข้ารูปสีดำ รองเท้าบู๊ตยาวครึ่งน่อง ผมยาวเป็นลอนสีน้ำผึ้งคาราเมลถูกรวบมัดเป็นพวงหางกระรอก ครอบทับศีรษะด้วยหมวกกันน็อกสีขาวอีกที

หญิงสาวควบม้าประจำตัวเพื่อพามันวิ่งออกกำลังทุกเช้าเป็นปกติ เวลานี้พลอยนภัสเรียนจบปริญญาโทแล้ว กำลังจะรับปริญญาอีกไม่กี่วันนี้ เธอเรียนด้านเศรษฐศาสตร์และการจัดการทรัพยากรที่ดิน เนื่องจากตระกูลมิลเลอร์ของบิดานั้นประกอบอาชีพเกี่ยวกับเกษตรกรรมและมีที่ดินกว่าห้าร้อยเอเคอร์ในเมืองแคมบริดจ์แห่งนี้ พลอยนภัสจึงเลือกเรียนสาขาที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของครอบครัว

พลอยนภัส มิลเลอร์ เป็นหญิงสาววัยยี่สิบสามปี มีรูปร่างสูงระหงราวหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองเซ็นติเมตรเนื่องจากมีเลือดผสมระหว่างไทย-อังกฤษ ใบหน้าเรียวรูปไข่ของเธอสวยเก๋และดึงดูดชนิดที่คนเดินผ่านไปแล้วต้องเหลียวกลับมามองซ้ำ และสิ่งที่โดดเด่นที่สุดบนใบหน้านั้นเห็นจะเป็นดวงตาโตสีเขียวอมเทาเซ็กซี่ เมื่อยามเจ้าตัวยิ้ม ดวงตาคู่สวยจะเปล่งประกายฉ่ำ คล้ายดวงตาของคนเจ้าชู้ทั้งที่เธอก็ไม่ได้มีนิสัยอย่างนั้นแม้แต่น้อย

หญิงสาวควบเจ้าจูปีเตอร์มาถึงเนินสูงที่สามารถมองวิวได้สามร้อยหกสิบองศา มองเห็นส่วนที่เป็นบ้านหลังใหญ่ บริเวณฟาร์มม้า คอกม้า พื้นส่วนที่ใช้ปลูกพืชตามฤดูกาลต่างๆ เช่น มันฝรั่ง ข้าวสาลี และพืชอื่นๆ อีกหลายชนิด รวมทั้งดอกไม้เพื่อส่งขายทั่วอังกฤษและยุโรปด้วย

พลอยนภัสเงยหน้าขึ้นสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอดสุดลึก สายตามองไปทั่วบริเวณอย่างเบิกบานใจ และมีความสุขกับสิ่งที่เห็น ต้นไม้ใหญ่น้อยขึ้นอยุ่เต็มบริเวณที่ไม่ได้ใช้ทำการเกษตร เนื่องจากได้รับการดูแลอนุรักษ์เอาไว้เป็นอย่างดี ดอกไม้หลากสีสันทั้งดอกไม้ป่าที่ขึ้นเองและดอกไม้ปลูกขายเบ่งบานละลานตาไปหมด เป็นภาพงดงามจนไม่อยากถอนสายตา

ตรงนี้เป็นแลนด์มาร์กจุดชมวิวที่พลอยนภัสโปรดปรานที่สุด ยามเช้าโดยเฉพาะในฤดูสปริงและซัมเมอร์ก็มักไม่พลาดที่จะมาซึมซับรับแสงอรุณพร้อมกับสูดอากาศบริสุทธิ์ และเสพความงามของธรรมชาติอย่างนี้เป็นประจำ

หญิงสาวลงจากหลังเจ้าจูปีเตอร์ ปล่อยให้มันเล็มหญ้าแถวนั้น ในขณะที่ตนเองเดินไปเก็บดอกเดซี่สีม่วงขึ้นมาดอกหนึ่ง แถวนี้สวยเพราะเจ้าดอกไม้นี่เอง มีทั้งสีม่วง สีขาว สีเหลือง ชมพู น้ำเงินและอีกหลายสี มันขึ้นครอบคลุมบริเวณสโลปของเนินเขาเตี้ยแห่งนี้เต็มไปหมด เพราะพี่ชายรู้ว่าเธอชอบดอกเดซี่ เขาจึงหาพันธุ์มาปลูกในฟาร์ม ปล่อยมันให้ขึ้นไปทั่วเนินเขานับได้ถึงยี่สิบห้าชนิด

เสียงฝีเท้าม้าวิ่งตรงมาทางนี้ พลอยนภัสเอี้ยวตัวไปมอง ใบหน้าสวยฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใคร ร่างสูงใหญ่กำลังควบม้าตัวโปรดมาโน่นแล้ว

"เฮ้ เด็กน้อย หายไข้ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะเรา แอบออกมาล่ะสิ เดี๋ยวพ่อก็บ่นเอาหรอก"

เสียงทุ้มของพี่ชายคนโตดังขึ้นพร้อมกับควบม้ามาหยุดใกล้ๆ เธอ หญิงสาวยิ้มยิงฟันให้อย่างสดใส

"หายสนิทแล้วค่ะพี่ชาย ตื่นเช้ามาก็รู้สึกดีเหมือนเดิม น้องเลยพาเจ้าจูปีเตอร์มาออกกำลังขา แล้วพี่ไปไหนมาคะนี่"

หญิงสาวมองใบหน้าหล่อคมคายชนิดเป็นนายแบบได้สบายของพี่ชายต่างมารดา ฟีนิกซ์ มิลเลอร์ วัยสามสิบเอ็ดปี เป็นลูกชายคนโตของพ่อที่เกิดจากภรรยาคนแรกที่เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจตั้งแต่พี่ชายอายุยังน้อย ต่อมาพ่อก็ได้แต่งงานกับแม่และก็มีเธออีกคน

แม้ว่าทั้งสองจะมีแม่คนละคนกัน แต่เธอก็รักและเคารพฟีนิกซ์ประดุจพี่ชายที่คลานตามกันมา ส่วนเขาเองก็รักและเอ็นดูเธอมาก ดูแลน้องสาวคนนี้เป็นอย่างดีและช่วยสอนทักษะสกิลต่างๆ ให้น้องแข็งแกร่ง จนเธอได้กลายเป็นสายเลือดมิลเลอร์ที่เก่งงานในฟาร์มแทบทุกอย่างอย่างเช่นทุกวันนี้

"พี่ไปดูไร่มันฝรั่งมา จอห์นนี่กำลังคุมคนซ่อมท่อน้ำที่แตกอยู่ทางโน้น"

พลอยนภัสฟังแล้วก็พยักหน้ารับรู้ ไร่มันฝรั่งที่ลงปลูกช่วงกลางเดือนเมษายน แปลงของมันมีระบบท่อให้น้ำอัตโนมัติที่เมื่อวานนี้เกิดแตก เนื่องจากมันมีอายุการใช้งานค่อนข้างนานแล้ว จึงต้องเปลี่ยนอะไหล่ใหม่หลายจุด จอห์นเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบในส่วนนั้น แต่ก็ต้องมีเจ้านายไปควบคุมเพื่อให้ทุกอย่างเรียบร้อย ฟีนิกซ์เป็นเจ้านายที่เก็บงานทุกอย่างอย่างละเอียดรอบคอบ เขาดุดันเข้มงวดกับลูกน้องที่ปล่อยปละละเลยงานจนหลายคนที่เคยโดนตำหนิกลัวเขาจนหัวหด แต่จะใจดีกับคนที่มีความรับผิดชอบและใช้สมองมากกว่าใช้ปาก

"อ๋อ... แล้วเรียบร้อยยังคะ"

"ยังหรอก พี่ให้เวลาพวกมันจนถึงกลางวัน"

ปากหยักได้รูปกล่าวพร้อมกับดวงตาสีเขียวอมเทาคล้ายเธอที่กวาดมองไปโดยรอบ พลอยนภัสมองพี่ชายใหญ่อย่างชื่นชมในความแข็งแกร่งบุคลิกเต็มไปด้วยความเป็นผู้นำของเขา ฟีนิกซ์ไม่ใช่ชายหนุ่มที่มีดีแค่หน้าตา แต่สมองของเขาก็เต็มไปด้วยคุณภาพ ซึ่งแน่นอนว่าเขาได้เชื้อมาจากพ่อที่เป็นโปรเฟสเซอร์จบปริญญาเอกถึงสองใบและเคยสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยชั้นนำของอังกฤษ