บทนำ
บท 1
อา ในที่สุดก็มาเสียทีนะ...ซัมเมอร์
ความครุ่นคิดคำนึงที่ทำให้ริมฝีบางอิ่มคลี่ยิ้มสดใสออกมาต้อนรับฤดูซัมเมอร์ในเดือนมิถุนายน ใบหน้าเรียวรูปไข่ดูเบิกบานราวกับดอกทานตะวันได้รับแสงแดดอุ่น ร่างเพรียวระหงสอดเท้าเหยียบโกลนแล้วโหนตัวขึ้นนั่งบนหลังม้าตัวโปรดอย่างคล่องแคล่ว มือเรียวในถุงมือหนังคว้าสายบังเหียนมาจับไว้มั่น ลูบแผงคอม้าอย่างอ่อนโยนก่อนจะใช้น่องหนีบลำตัวและใช้เท้าสะกิดท้องมัน ส่งสัญญาณให้เริ่มออกวิ่ง
"ไปกันเถอะ จูปีเตอร์" เสียงใสเอ่ยกับเจ้าม้าคู่ใจ พร้อมกับกระตุกสายบังเหียนเบาๆ เพียงเท่านั้นก็ส่งผลให้เจ้าจูปีเตอร์ผู้ปราดเปรียวห้อทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่รีรอ
เดือนมิถุนายนเป็นเดือนที่ย่างเข้าซัมเมอร์ของอังกฤษ เหล่าต้นไม้ใบหญ้าและบรรดามวลดอกไม้ต่างพากันเบ่งบานเริงร่ารับแสงแดดอ่อน สายลมเย็นฉ่ำพัดเอื่อยๆ อยู่ตลอดเวลา และเมื่อยามกระทบผิวให้ความรู้สึกสดชื่นรื่นรมย์ยิ่งนัก เสียงฝีเท้าม้าดังก้องกุบกับตั้งแต่หน้าคอกม้าเรื่อยไปจนถึงเนินเขาเตี้ยๆ ที่เห็นรั้วระแนงสีขาวโอบล้อมอาณาบริเวณอยู่ลิบๆ
ม้าตัวใหญ่สีน้ำตาลเข้มสายพันธ์ที่เรียกว่า Shire horse (ชายเออะ ฮอส)ห้อตะบึงเต็มฝีเท้าอย่างคึกคะนองโลดโผนด้วยท่วงท่าสง่างาม ขนแผงคอของมันสะบัดพลิ้วไหวไปตามจังหวะการวิ่งและแรงลมที่มันพุ่งเข้าปะทะอย่างองอาจ
ร่างเพรียวระหงอยู่ในเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวทับด้วยเสื้อกั๊กไหมพรมสีดำ ขาเรียวยาวอยู่ในกางเกงขี่ม้าเข้ารูปสีดำ รองเท้าบู๊ตยาวครึ่งน่อง ผมยาวเป็นลอนสีน้ำผึ้งคาราเมลถูกรวบมัดเป็นพวงหางกระรอก ครอบทับศีรษะด้วยหมวกกันน็อกสีขาวอีกที
หญิงสาวควบม้าประจำตัวเพื่อพามันวิ่งออกกำลังทุกเช้าเป็นปกติ เวลานี้พลอยนภัสเรียนจบปริญญาโทแล้ว กำลังจะรับปริญญาอีกไม่กี่วันนี้ เธอเรียนด้านเศรษฐศาสตร์และการจัดการทรัพยากรที่ดิน เนื่องจากตระกูลมิลเลอร์ของบิดานั้นประกอบอาชีพเกี่ยวกับเกษตรกรรมและมีที่ดินกว่าห้าร้อยเอเคอร์ในเมืองแคมบริดจ์แห่งนี้ พลอยนภัสจึงเลือกเรียนสาขาที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของครอบครัว
พลอยนภัส มิลเลอร์ เป็นหญิงสาววัยยี่สิบสามปี มีรูปร่างสูงระหงราวหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองเซ็นติเมตรเนื่องจากมีเลือดผสมระหว่างไทย-อังกฤษ ใบหน้าเรียวรูปไข่ของเธอสวยเก๋และดึงดูดชนิดที่คนเดินผ่านไปแล้วต้องเหลียวกลับมามองซ้ำ และสิ่งที่โดดเด่นที่สุดบนใบหน้านั้นเห็นจะเป็นดวงตาโตสีเขียวอมเทาเซ็กซี่ เมื่อยามเจ้าตัวยิ้ม ดวงตาคู่สวยจะเปล่งประกายฉ่ำ คล้ายดวงตาของคนเจ้าชู้ทั้งที่เธอก็ไม่ได้มีนิสัยอย่างนั้นแม้แต่น้อย
หญิงสาวควบเจ้าจูปีเตอร์มาถึงเนินสูงที่สามารถมองวิวได้สามร้อยหกสิบองศา มองเห็นส่วนที่เป็นบ้านหลังใหญ่ บริเวณฟาร์มม้า คอกม้า พื้นส่วนที่ใช้ปลูกพืชตามฤดูกาลต่างๆ เช่น มันฝรั่ง ข้าวสาลี และพืชอื่นๆ อีกหลายชนิด รวมทั้งดอกไม้เพื่อส่งขายทั่วอังกฤษและยุโรปด้วย
พลอยนภัสเงยหน้าขึ้นสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอดสุดลึก สายตามองไปทั่วบริเวณอย่างเบิกบานใจ และมีความสุขกับสิ่งที่เห็น ต้นไม้ใหญ่น้อยขึ้นอยุ่เต็มบริเวณที่ไม่ได้ใช้ทำการเกษตร เนื่องจากได้รับการดูแลอนุรักษ์เอาไว้เป็นอย่างดี ดอกไม้หลากสีสันทั้งดอกไม้ป่าที่ขึ้นเองและดอกไม้ปลูกขายเบ่งบานละลานตาไปหมด เป็นภาพงดงามจนไม่อยากถอนสายตา
ตรงนี้เป็นแลนด์มาร์กจุดชมวิวที่พลอยนภัสโปรดปรานที่สุด ยามเช้าโดยเฉพาะในฤดูสปริงและซัมเมอร์ก็มักไม่พลาดที่จะมาซึมซับรับแสงอรุณพร้อมกับสูดอากาศบริสุทธิ์ และเสพความงามของธรรมชาติอย่างนี้เป็นประจำ
หญิงสาวลงจากหลังเจ้าจูปีเตอร์ ปล่อยให้มันเล็มหญ้าแถวนั้น ในขณะที่ตนเองเดินไปเก็บดอกเดซี่สีม่วงขึ้นมาดอกหนึ่ง แถวนี้สวยเพราะเจ้าดอกไม้นี่เอง มีทั้งสีม่วง สีขาว สีเหลือง ชมพู น้ำเงินและอีกหลายสี มันขึ้นครอบคลุมบริเวณสโลปของเนินเขาเตี้ยแห่งนี้เต็มไปหมด เพราะพี่ชายรู้ว่าเธอชอบดอกเดซี่ เขาจึงหาพันธุ์มาปลูกในฟาร์ม ปล่อยมันให้ขึ้นไปทั่วเนินเขานับได้ถึงยี่สิบห้าชนิด
เสียงฝีเท้าม้าวิ่งตรงมาทางนี้ พลอยนภัสเอี้ยวตัวไปมอง ใบหน้าสวยฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใคร ร่างสูงใหญ่กำลังควบม้าตัวโปรดมาโน่นแล้ว
"เฮ้ เด็กน้อย หายไข้ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะเรา แอบออกมาล่ะสิ เดี๋ยวพ่อก็บ่นเอาหรอก"
เสียงทุ้มของพี่ชายคนโตดังขึ้นพร้อมกับควบม้ามาหยุดใกล้ๆ เธอ หญิงสาวยิ้มยิงฟันให้อย่างสดใส
"หายสนิทแล้วค่ะพี่ชาย ตื่นเช้ามาก็รู้สึกดีเหมือนเดิม น้องเลยพาเจ้าจูปีเตอร์มาออกกำลังขา แล้วพี่ไปไหนมาคะนี่"
หญิงสาวมองใบหน้าหล่อคมคายชนิดเป็นนายแบบได้สบายของพี่ชายต่างมารดา ฟีนิกซ์ มิลเลอร์ วัยสามสิบเอ็ดปี เป็นลูกชายคนโตของพ่อที่เกิดจากภรรยาคนแรกที่เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจตั้งแต่พี่ชายอายุยังน้อย ต่อมาพ่อก็ได้แต่งงานกับแม่และก็มีเธออีกคน
แม้ว่าทั้งสองจะมีแม่คนละคนกัน แต่เธอก็รักและเคารพฟีนิกซ์ประดุจพี่ชายที่คลานตามกันมา ส่วนเขาเองก็รักและเอ็นดูเธอมาก ดูแลน้องสาวคนนี้เป็นอย่างดีและช่วยสอนทักษะสกิลต่างๆ ให้น้องแข็งแกร่ง จนเธอได้กลายเป็นสายเลือดมิลเลอร์ที่เก่งงานในฟาร์มแทบทุกอย่างอย่างเช่นทุกวันนี้
"พี่ไปดูไร่มันฝรั่งมา จอห์นนี่กำลังคุมคนซ่อมท่อน้ำที่แตกอยู่ทางโน้น"
พลอยนภัสฟังแล้วก็พยักหน้ารับรู้ ไร่มันฝรั่งที่ลงปลูกช่วงกลางเดือนเมษายน แปลงของมันมีระบบท่อให้น้ำอัตโนมัติที่เมื่อวานนี้เกิดแตก เนื่องจากมันมีอายุการใช้งานค่อนข้างนานแล้ว จึงต้องเปลี่ยนอะไหล่ใหม่หลายจุด จอห์นเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบในส่วนนั้น แต่ก็ต้องมีเจ้านายไปควบคุมเพื่อให้ทุกอย่างเรียบร้อย ฟีนิกซ์เป็นเจ้านายที่เก็บงานทุกอย่างอย่างละเอียดรอบคอบ เขาดุดันเข้มงวดกับลูกน้องที่ปล่อยปละละเลยงานจนหลายคนที่เคยโดนตำหนิกลัวเขาจนหัวหด แต่จะใจดีกับคนที่มีความรับผิดชอบและใช้สมองมากกว่าใช้ปาก
"อ๋อ... แล้วเรียบร้อยยังคะ"
"ยังหรอก พี่ให้เวลาพวกมันจนถึงกลางวัน"
ปากหยักได้รูปกล่าวพร้อมกับดวงตาสีเขียวอมเทาคล้ายเธอที่กวาดมองไปโดยรอบ พลอยนภัสมองพี่ชายใหญ่อย่างชื่นชมในความแข็งแกร่งบุคลิกเต็มไปด้วยความเป็นผู้นำของเขา ฟีนิกซ์ไม่ใช่ชายหนุ่มที่มีดีแค่หน้าตา แต่สมองของเขาก็เต็มไปด้วยคุณภาพ ซึ่งแน่นอนว่าเขาได้เชื้อมาจากพ่อที่เป็นโปรเฟสเซอร์จบปริญญาเอกถึงสองใบและเคยสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยชั้นนำของอังกฤษ
บทล่าสุด
#114 บทที่ 114 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#113 บทที่ 113 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#112 บทที่ 112 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#111 บทที่ 111 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#110 บทที่ 110 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#109 บทที่ 109 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#108 บทที่ 108 อัญมณีจากท้องฟ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#107 บทที่ 107 อัญมณีจากท้องฟ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#106 บทที่ 106 อัญมณีจากท้องฟ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#105 บทที่ 105 ของขวัญ
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
ความทรงจำในรอยใจ
เขา—วิศวกรหนุ่มรูปหล่อ ผู้มีชื่อที่แปลว่า “พระอาทิตย์”
ส่วนเธอ “เดือน”
คนที่พยายามจะลืมพระอาทิตย์ดวงนั้น…แต่ไม่เคยลืมได้เลย
ในอดีต เขาเข้าหาเธอเพียงเพราะคำพนันกับเพื่อน
แล้วครั้งนี้…จุดมุ่งหมายของเขาคืออะไรกันแน่?
“กูถามมึงจริงๆ นะซัน
ตอนที่มึงจีบน้องเดือน เพื่อเอาชนะพนันกับไอ้เมศร์
ตกลงตอนนั้น…มึงชอบน้องเดือนบ้างหรือยัง
หรือทั้งหมดมันก็แค่เพราะมึงไม่อยากให้ไอ้เมศร์จีบติดเท่านั้น?”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ













