บทที่ 13 หวั่นไหว

พลอยนภัสตื่นมาในตอนเช้าเพราะเสียงนาฬิกาปลุก รู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อยในนาทีแรก ลุกขึ้นบิดขี้เกียจสองสามทีพร้อมกับนวดขมับไปด้วย หญิงสาวนึกถึงภาพที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ บุรินทร์เป็นคนพาเธอมาส่งที่เตียง พลอยนภัสจำได้เพราะไม่ได้เมามายถึงขนาดไร้สติ จำได้ทุกอย่าง แม้ตอนที่เขาเช็ดตัวให้ และตอนที่ริมฝีปากนุ่มจู...