บทที่ 18 รอยยิ้มพิมพ์ใจ

"พลอยเหรอ... ก็อยู่กับผมนี่แหละ ผมแฮงก์ น้องเลยขึ้นมาดูแล เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้"

น้ำเสียงไอ้ปราชญ์ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันควัน บุรินทร์หรี่ตา เขากำลังคิดว่าเจ้าปราชญ์มันอำเขา หรือว่ามันกำลังพูดความจริงกันแน่

"ไหน ขอคุยกับน้องหน่อย"

"เข้าห้องน้ำ เอาผ้าขนหนูที่เช็ดตัวให้ผมไปตาก พี่อย่ายุ่งน่า นอนกกสาวของต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ