บทที่ 40 น้องถอยไม่เป็น งั้นพี่ก็พร้อมบวก

เขาอาจจะรู้สึกผิดหรืออะไรสักอย่าง พลอยนภัสขยับลุกนั่ง เปิดโคมไฟหัวเตียง แสงสว่างนวลทำให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาขมวดคิ้วมุ่นชนกัน

"นอกห้องครับ พลอยนอนเถอะ... เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว"

ชายหนุ่มกล่าวแล้วขยับตัว แต่มือนุ่มกลับเอื้อมมือคว้ามือใหญ่เอาไว้เสียก่อน

"พี่ไม่สบายใจเรื่องอะไรคะ พลอยได้ยินพี่ถอนหายใจหลายร...