บทที่ 104 นายใหญ่แห่งฟอกซิโม

แซนด์มองร่างสูงสง่าที่นอนเหยียดยาวบนเตียงผู้ป่วย... เวลาบ่ายสองโมงเข้าไปแล้วตอนนี้ คนป่วยยังไม่ตื่น พยาบาลกระซิบบอกว่าให้นอนต่อไปเถอะเพื่อที่จะได้พักสมองอย่างเต็มที่

แซนด์แวบลงไปหาข้าวกินตอนเที่ยง เขาซื้อข้าวกล่องขึ้นมากินบนนี้... นึกถึงพีรดา พอลสัน... ท่ามกลางท่าทีนิ่งสงบของเธอ มีความกังวลและเป็นห่...