บทนำ
บท 1
ร่างเพรียวสูงโปร่งระหงในชุดสูทกางเกงสีเทาเก๋ก้าวฉับๆ อย่างเชื่อมั่นขึ้นบันไดหินอ่อนสู่เทอเรสกว้างของบ้านตึกสองชั้นหลังใหญ่ ใบหน้ารูปไข่ประกอบด้วยคิ้วเข้มเรียว ดวงตาสีน้ำตาลยาวรีมีแว่นกันแดดบดบังประกายขุ่นไม่พอใจเอาไว้ จมูกโด่งเป็นสันคมสวย ริมฝีปากอิ่มสีเรื่อเหยียดตรงเม้มสนิท บ่งบอกอารมณ์ไม่ปรารถนาจะยิ้มให้ใครง่ายๆ ในเวลานี้
"นายทำแบบนี้ใช้ไม่ได้นะมาร์ช จะมากไปหน่อยแล้ว เราไม่ใช่คนที่เสียเวลาคิดถ้าหากจะตัดเพื่อนสักคนหนึ่งออกจากชีวิต!"
น้ำเสียงเข้มฉุนเอ่ยขึ้นเมื่อพบกับชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง สวมเพียงเสื้อคลุมขนนุ่มสีน้ำเงิน ผมสีทรายประกายทองตัดสั้นรับกับใบหน้าหล่อโหนกแก้มสูง ดวงตาคู่สีฟ้าเข้ม ริมฝีปากบางหยักยิ้มเก๋อย่างรู้เสน่ห์ของตัวเอง เขายืนรอรับหน้าอย่างสบายๆ ไม่สะทกสะท้านกับใบหน้าบึ้งตึงพร้อมเอาเรื่องของแขกผู้เยือนแต่เช้า
ชายหนุ่มอ้าแขนรับร่างเพรียวที่เดินก้าวเข้ามาหา เธอผลักไหล่เขาอย่างโกรธๆ ทำให้มาร์ชหัวเราะขำ เขาตวัดแขนโอบไหล่บาง จูบแก้มเป็นการทักทายตามธรรมเนียม
มาร์ช มาร์โค มุติยากร วัย 26 ปี หนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แม่เป็นชาวอังกฤษพ่อเป็นคนไทย เป็นนายแบบฮ็อต และมีบริษัทส่วนตัวเป็นเอเยนต์หานางแบบโฆษณาให้กับแบรนด์สินค้าต่างๆ เขายิ้มกว้างที่ได้เห็นหน้าคนที่เขาอยากเห็นตลอดเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา
"ใจเย็นน่าพีม... เรื่องนี้เราคุยกันได้เบบี้ กาแฟสักถ้วยก่อนแล้วค่อยคุยกัน มาเถอะ... กำลังหาเพื่อนกินกาแฟอยู่พอดี"
สุ้มเสียงอารมณ์ดีและพร้อมประนีประนอมเอาใจเอ่ยขึ้น ทำให้คนมาเยือนส่ายหน้าด้วยทีท่าขุ่นใจ ยอมให้เจ้าของบ้านโอบไหล่พาเดินเข้าไปภายใน บ้านหลังนี้เป็นบ้านส่วนตัวของมาร์ช ตั้งอยู่ย่านหรูหราของคนรวยในวงการบันเทิงแห่งมหานครนางฟ้าลอสแองเจิลลิส
พีรดาหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาหนังสีน้ำตาลเข้มราคาแพง ร่างสูงเพรียวลักษณะสำอางของเจ้าของบ้านเดินไปยังโต๊ะริมผนัง ยกหูโทรศัพท์ขึ้นสั่งไปยังห้องครัว
"กาแฟ... ด่วนที่สุด"
เสียงสั่งสั้นๆ แล้ววางหู พีรดานั่งกอดอกมองนิ่งๆ ใบหน้าหล่อยิ้มกริ่มให้ ดวงตาสีฟ้ารื่นรมณ์แกล้งทำปริบปรอย พีรดาค้อนคว่ำให้ทีหนึ่ง
"ไม่ต้องมาทำตาปรอยกับเรา นายทำเกินคำขอร้องของเรานะมาร์ช เราไม่อยู่แค่อาทิตย์เดียว นายก็ทำเรื่องจนได้"
พีรดา พอลสัน วัย 24 ปี หญิงสาวลูกครึ่งไทย-อเมริกันเอ่ยต่อว่าเพื่อนชายคนสนิท เหตุที่สนิทกันก็เพราะเป็นลูกผสมมีสายเลือดไทยครึ่งหนึ่งเหมือนกัน เป็นผู้คลุกคลีอยู่ในวงการเดียวกัน แม้ว่าเขาจะแก่กว่าเธอสองปีแต่ก็ถือว่าเป็นเพื่อนกันตามสังคมตะวันตก
"ทำเรื่องดีน่า รู้ไหมแค่กินข้าวมื้อเดียว แต่จะสร้างโอกาสดีๆ ให้แพทได้ตั้งมากมาย มันไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกพีม"
มาร์ชกล่าว เดินมานั่งข้างพีรดา ไล้มือไปบนแก้มนวล หญิงสาวปัดทันทีอย่างไม่ชอบใจ
"นายก็พูดได้สิ ไม่ได้เดือดร้อนอะไรนี่ ถ้าหากยัยแพทเป็นอะไรไปเราจะไม่ให้อภัยนายเลยคอยดูสิ! เขาให้นายเท่าไหร่ล่ะค่าหักหลังเพื่อนน่ะฮึ!"
"ฟังพูดเข้า... เราไม่ได้หักหลังพีมเลยสักนิด แค่รับนัดให้แพทไปทานข้าวมื้อเดียวกับเฟรย์ มันจะเป็นไรไป เขาไม่ใช่ฆาตกรซะหน่อย ก็เห็นไม่ใช่เหรอว่านายคนนี้เขาเกรียวกราวแค่ไหนในวงสังคม เขากว้างขวางมากนะ เข้าถึงแทบทุกวงการ ถ้าหากแพทมีโอกาสได้รู้จักก็จะเป็นประโยชน์แก่ตัวแพทเอง เราทำไปด้วยความหวังดีแท้ๆ"
มาร์ชเอ่ย พีรดาทำเสียงเหอะในลำคออย่างไม่พอใจ
"แล้วจำเป็นอะไรที่เราต้องไปพึ่งนายคนนั้นด้วย! เขาเป็นพวกเจ้าพ่อมาเฟียอะไรนั่นนายก็รู้ดีนี่ เราไม่ต้องการเข้าไปเกี่ยวข้องกับวงการสีเทาพวกนั้น ทุกวันนี้แพทมีชื่อเสียงเพราะความสามารถของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องอาศัยใครเป็นบันไดให้ปีนป่ายขึ้นไปสู่เป้าหมายหรอกมาร์ช แพทมีความสามารถของเขา และพีมเองก็พยายามทำดีที่สุดเพื่อน้อง"
"เรารู้ดีในข้อนี้ พีมรักและห่วงน้องมาก แต่ตัวพีมเองล่ะ ไม่คิดถึงตัวเองบ้างหรือ พีมไม่ยอมมีชีวิตของตัวเอง มัวแต่ดูแลน้อง แล้วเคยถามตัวเองบ้างไหมว่าพีมต้องการอะไร ชีวิตแบบไหนที่พีมเคยใฝ่ฝันอยากมีอยากเป็น เวลานี้พีมกำลังทำตามความฝันของแพท... มันเป็นความฝันของแพทล้วนๆ ... แล้วความฝันของพีมล่ะ"
มาร์ชเอ่ยถามน้ำเสียงจริงจังกว่าปกติ ทำให้พีรดานิ่งอั้นไปชั่วครู่กับคำถามที่เธอหยุดถามตัวเองไปนานแล้ว ตั้งแต่บิดามารดาเสียชีวิต... ความฝันของเธอไม่สำคัญอะไรนักหรอกในเวลานี้ ความฝันที่จะอยู่ในชนบทต่างจังหวัดใกล้ทะเลที่เมืองไทย มีบ้านหลังเล็กอยู่อย่างสงบเรียบง่าย... ความฝันเล็กๆ แค่นั้นเองสำหรับพีรดา
เธอกับพัทรีราเป็นลูกครึ่ง มีพ่อเป็นอเมริกันและแม่เป็นคนไทย มารดาเป็นผู้มีอันจะกิน ฐานะร่ำรวยเป็นผู้ดีมีเชื้อสายที่ถูกส่งมาเรียนอเมริกา มาพบกับบิดาของพีรดาซึ่งเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์เล็กๆ ทั้งสองเกิดรักกันตั้งแต่แรกพบ ไม่นานก็แต่งงานกัน ตั้งรกรากอยู่ที่แอลเอซึ่งเป็นบ้านของพ่อ
เมื่อสามปีที่แล้วบิดาและมารดาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่ ทำให้พีรดากับพัทรีราต้องเป็นกำพร้า แต่โชคดีที่มีบ้านส่วนตัวอยู่ พีรดาได้ขายธุรกิจสำนักพิมพ์ที่บิดาครอบครองหลังจากได้คิดตรึกตรองอยู่ระยะหนึ่ง เธอไม่ต้องการรับภาระงานอันหนักอึ้งในวัยแค่ยี่สิบต้นๆ ทนายและเพื่อนสนิทของบิดาจึงแนะนำให้ขายดีกว่า ซึ่งเธอก็ได้ทำตามคำแนะนำนั้น ได้เงินมาจำนวนหนึ่งก็ได้นำไปลงทุนซื้อหุ้นและพันธบัตรรวมทั้งฝากกินดอกเบี้ยระยะยาว
พัทรีรา น้องสาวของพีรดานั้นได้เข้าสู่วงการนางแบบอย่างเต็มตัวหลังจากที่เริ่มรับงานเล่นๆ มาตั้งแต่อายุสิบหกปี และพีรดาก็เป็นห่วงไม่ไว้ใจให้ใครมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของน้องสาว เธอจึงตัดสินใจรับเป็นผู้ดูแลพัทรีราเสียเอง เวลานี้พัทรีราอยู่ในวงการมาได้สี่ปีแล้ว มีชื่อเสียงและกำลังฮ็อตมากจากงานโฆษณาน้ำหอมแบรนด์หนึ่งที่มีดาราฮอลลีวูดเป็นเจ้าของ
พัทรีรานั้นเป็นหญิงสาวที่มีหน้าตาสะสวยเด่นสะดุดตามากด้วยเลือดผสมตะวันออกกับตะวันตกที่ดึงเอาแต่ส่วนดีของพ่อและแม่มารวมกันได้อย่างลงตัวสมบูรณ์แบบ ผิวขาวอมชมพูไร้ที่ติ รูปร่างสูงระหงได้สัดส่วนขนาดประกวดนางงามจักรวาลได้เลยทีเดียว มีหลายคนชมว่าพัทรีราสวยกว่านางงามจักรวาลหลายคนรวมกันเสียอีก เคยมีพวกแมวมองมาทาบทามให้ขึ้นประกวดนามงาม แต่พีรดาไม่อนุญาตและพัทรีราก็ไม่ได้สนใจด้านนั้นด้วย พัทรีราสนใจเรื่องแฟชั่นและเสื้อผ้าจึงชอบงานเดินแบบและถ่ายแบบอย่างที่ทำอยู่
"ความฝันของพีมไม่มีอะไรหรอก เราเป็นคนชอบอยู่กับความจริงไม่ใช่ความฝัน พีมทำงานเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้แพทแบบนี้ก็มีความสุขดีอยู่แล้ว เราสองพี่น้องได้อยู่ด้วยกัน มีความสุขกันตามประสา แพทเขาต้องการพีม เพราะสังคมทุกวันนี้มันมีแต่พวกเสือสิงห์กระทิงแรด! ไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้น"
"เราถึงคิดว่าแพทควรมีใครสักคนที่เข้มแข็งและเป็นผู้นำคอยปกป้องเขาแทนพีม พีมกับแพทเป็นผู้หญิงทั้งคู่ อายุก็ยังน้อย มีโอกาสที่จะพลาดถูกคนหลอกได้ เราเป็นห่วง"
"อ้อ...เป็นห่วงมากจนถึงกับคิดว่าพวกนักเลงมาเฟียน่ะเหมาะกับแพทสินะ!" พีรดาทำเสียงประชดใส่มาร์ช
"ปัดโธ่...อย่าเพิ่งโมโหสิ เราก็แค่อยากให้แพทเขาได้มีโอกาสรู้จักผู้คนให้กว้างขวางขึ้นก็เท่านั้นเอง ถ้าหากแพทเขาพบใครที่ถูกใจและเหมาะสม พีมก็จะได้พ้นภาระไง"
มาร์ชต้องการหาทางให้พีรดามีอิสระและได้มีโอกาสใช้ชีวิตของตัวเองบ้าง
"พีมไม่ได้คิดว่าการดูแลน้องเป็นภาระอะไรนะมาร์ช นายเจ้ากี้เจ้าการไปหน่อยแล้ว เราเป็นแค่เพื่อนกัน ไม่ต้องมาคิดแทนพีมหรอก! เราไปเมืองไทยแค่อาทิตย์เดียว นายก็ทำเรื่องให้เราต้องเดือดร้อนและปวดหัวซะแบบนี้ เกลียดนัก!"
บทล่าสุด
#257 บทที่ 257 โดม & เซริก้า 11 NC++ (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#256 บทที่ 256 โดม & เซริก้า 11 NC++ (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#255 บทที่ 255 โดม & เซริก้า 11 NC++ (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#254 บทที่ 254 โดม & เซริก้า 11 NC++ (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#253 บทที่ 253 โดม & เซริก้า 11 NC++ (The End)
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#252 บทที่ 252 โดม & เซริก้า 10
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#251 บทที่ 251 โดม & เซริก้า 10
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#250 บทที่ 250 โดม & เซริก้า 10
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#249 บทที่ 249 โดม & เซริก้า 10
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026#248 บทที่ 248 โดม & เซริก้า 10
อัปเดตล่าสุด: 4/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]
"เข้าใจมั้ย...?"
"เข้าใจน่า แล้วตอนนี้ฉันมีอะไรกับแกได้ยัง อยากแล้วอ่ะ..."
"ไอ้ลามก...ในห้องครัวก็ยังจะทำ! กรี๊ดดดด"
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด










![Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]](https://oss.novelago.app/prod/img/cover/6af39a7f83044007bff29956db759e6d.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)


