บทที่ 167 ริค & ฟารีณ 8

"อุ๊ย...ใครกันคะที่รัก... มิเชลคิดว่าเราอยู่กันตามลำพังเหมือนเคยซะอีก"

มิเชลเอ่ย เดินเข้าไปหาริคแล้วยกแขนโอบกอดคอ ยื่นหน้าไปหอมแก้ม ริคแกะมือเจ้าหล่อนออก

"คุณตื่นก็ดีแล้ว ได้เวลาอาหารเช้าพอดี อ้อ... รู้จักกันเอาไว้สิ...มิเชล นี่ ฟารีณ..."

ริคแนะนำ พลางหันไปมองใบหน้านิ่งเรียบของฟารีณ เจ้าหล่อนกำลังยก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ