บทที่ 238 โดม & เซริก้า 7

วันนี้เป็นวันเสาร์ เซริก้าลืมตาตื่นขึ้นมาก็ต้องทำตาโต สิบโมงแล้วเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย!

หญิงสาวรีบผุดลุกขึ้นนั่งและหันไปมองที่นอนข้างๆ หมอนยังคงมีรอยบุ๋ม บ่งบอกว่าเคยมีคนนอนอยู่ แต่เวลานี้ไม่เห็นคนตัวสูงที่นอนกอดเธอทั้งคืนแล้ว หญิงสาวไม่รู้เลยว่าเขาออกไปจากห้องตั้งแต่ตอนไหน ทำไมถึงได้หลับเป็นตา...