บทที่ 3 แข็งและดาร์ก

ณ เพนต์เฮาส์ชั้นยอดตึกสูงหลายสิบชั้น ผู้เป็นเจ้าของกำลังนั่งเอนตัวพิงโซฟาตัวใหญ่ มือถือแก้ววิสกี้สีทองอำพัน ร่างสูงใหญ่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมออกทั้งแถบ มีโบว์หูกระต่ายแก้ออกคล้องเป็นเส้นที่คอเสื้อ กางเกงสแล็คสีดำกระชับพอดีกับรูปร่าง

"ใครนะ" เสียงกร้าวเอ่ยถามขึ้น ชายร่างสูงสวมสูทสองคนยืนอยู่ที่บาร์เหล้า

"พัทรีรา พอลสันครับเจ้านาย อายุ 20 ปี เป็นนางแบบดังมาก เจ้านายคงเห็นโฆษณาตัวล่าสุดของเขาแล้ว น้ำหอมแบรนด์..."

โดมินิค หรือโดมกล่าวรายงานถึงเดตล่าสุดที่จัดการให้เจ้านาย ใบหน้าคมเข้มของบอสใหญ่ทำคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นคำถาม

"กูไม่ได้มีเวลามานั่งดูโฆษณาไร้สาระอะไรพวกนั้น แล้วคุณสมบัติล่ะเป็นยังไง" เสียงถามปนรำคาญ

"เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน พ่อแม่ตายเพราะอุบัติเหตุเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนี้อยู่กับพี่สาวครับ พี่สาวอายุ 24 ปี เป็นผู้ดูแลทุกอย่างให้ พัทรีราสวยมาก และชื่อเสียงไม่มีอะไรเสียหายเพราะมีสายเลือดไทยที่ดูเหมือนจะถือเรื่องการไว้ตัวพอสมควร สรุปว่าไม่มั่วครับบอส... เข้าสูตรลูกกำพร้า ไม่มีพี่น้องและญาติเป็นโขลงอะไรพวกนั้น จะมีก็แค่พี่สาวคนเดียว...น่าจะจัดการได้ง่าย"

เสียงบอดีการ์ดอีกคนนามว่า รอนสัน รายงาน โดมกับรอนมองหน้ากันเมื่อเห็นเจ้านายนั่งเงียบ เจ้านายกำลังถูกพ่อกับแม่ทวงถามเรื่องทายาท! เรื่องนี้เป็นเรื่องหงุดหงิดกวนใจเจ้านายอย่างที่สุดในเวลานี้

เฟบิโอ เฟรโย ฟอกซิโม หรือ เฟรย์ วัย 32 ปี แห่งตระกูลฟอกซิโม เป็นลูกชายคนโตผู้สืบทอดสายเลือดตระกูลเก่าแก่จากอิตาลีในอเมริกา ฐานะของตระกูลนั้นมีความร่ำรวยมั่งคั่งและมั่นคงด้วยธุรกิจหลายอย่างสืบทอดกันมา ถือหุ้นอยู่ในบริษัทเกือบทุกวงการและมีธุรกิจในมือที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวด ทำเงินทุกวินาทีที่หายใจเข้าออก อย่างที่เรียกว่าหายใจเป็นเงินเป็นทองทำนองนั้น

เฟรย์เองนั้นนั่งบริหารธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เป็นหลัก คือโรงแรมที่มีกาสิโนให้แขกได้เล่น และมีกาสิโนที่นิวเจอร์ซีด้วย เขาสนุกกับมันและเป็นคนที่ลักกี้อินเกมเสมอ ส่วนใหญ่เฟรย์จะอยู่ที่นิวเจอร์ซีมากกว่าที่แอลเอ แต่จะบินมาเสมอยามต้องการเปลี่ยนบรรยากาศและกลับมาหามารดาที่คฤหาสน์ฟอกซิโม

"สายเลือดทางเมืองไทยก็ดีครับ แม่เป็นคนมาจากตระกูลผู้ดีเก่า" โดมกล่าวเสริมให้ข้อมูลเพิ่มเพื่อให้เจ้านายพิจารณา

"สรุปว่าเอามาทำพันธุ์ได้ ราคาล่ะ"

เฟรย์กล่าวแล้วหัวเราะหึในลำคอคล้ายเย้ยหยันบางสิ่งบางอย่าง... และสิ่งนั้นก็คือ... ผู้หญิง

"ตอนนี้นัดทานดินเนอร์ก่อนครับ ถ้าเจ้านายถูกใจ ผมจะจัดการขั้นต่อไป"

สำหรับเฟรย์นั้น ไม่ต้องไปคำนึงว่าผู้หญิงจะคิดอย่างไร เพราะเท่าที่ผ่านมาไม่เคยมีคนไหนปฏิเสธข้อเสนอของเขา และรางวัลตอบแทนก้อนงามและทำให้ตาโตได้เสมอ ดังนั้นจึงเชื่อได้ว่าผู้หญิงทุกคนซื้อได้ แต่ราคาค่างวดอาจจะแตกต่างกันไปบ้างแล้วแต่สภาพสินค้าและการตีค่าตัวเองของแต่ละคน

"ไหนบอกกูอีกทีซิ ว่าทำไมพวกมึงถึงเสนอคนนี้"

เฟรย์เอ่ยถาม กระดกเหล้าลงคอหมดแก้วแล้ววางลง คืนนี้รู้สึกเหนื่อยล้าเพราะต้องไปรับประทานอาหารเย็นที่คฤหาสน์ฟอกซิโมกับบิดามารดาและบรรดาญาติผู้ใหญ่ ไม่มีอะไรสนุกเลยเวลารวมญาติ เขาสุดแสนจะเบื่อหน่าย แต่คืนนี้ยิ่งเครียดกว่าคืนไหนๆ เพราะถูกยื่นคำขาดเรื่องทายาท... บิดามารดาหวังให้ลูกชายคนโตมีทายาทเป็นผู้ชายอย่างน้อยสักหนึ่งคนเพื่อสืบทอดอำนาจ

เขามีน้องสาวอีกคนหนึ่งคือ ฟารีณ... ซึ่งไม่ใช่ผู้สืบทอดตำแหน่ง ถ้าหากเขาไม่มีทายาท รุ่นต่อไปก็อาจจะเป็นสายของคุณอาลอสโซ ซึ่งมีลูกชายคือ แซนโดร ฟอกซิโม...

"พัทรีราสวยมาก คิดว่าเหมาะสมกับเจ้านาย... ไม่มีญาติ... สายเลือดดี ลูกจะต้องออกมาดี และเธอมีชื่อเสียงในสังคมที่จะเชิดชูเป็นนายหญิงได้ครับ"

โดมเอ่ยตอบตามที่ได้รับเกียรติเป็นผู้หาผู้หญิงที่เหมาะสมสำหรับการเป็น เมียชั่วคราว ให้เจ้านาย เพราะเจ้านายต้องการทายาทเท่านั้น ไม่ต้องการพันธะถาวรกับผู้หญิงคนไหนทั้งสิ้น

"ดี"

เฟรย์เอ่ยรับทราบสั้นๆ เขาไม่ต้องการอยู่กับผู้หญิงเพียงคนเดียวไปตลอดชีวิต คิดว่าถ้าเป็นอย่างนั้นคงจะโคตรเซ็งเป็นบ้า เขาไม่มีทางอยู่กับผู้หญิงหน้าเดิมได้เพราะยังไม่เคยทำ เปลี่ยนทุกครั้งที่อยากมีเซ็กส์ เขาทำได้ทุกอย่างที่ต้องการ ขอให้แค่เอ่ยปาก ลูกน้องก็พร้อมจะจัดหาให้ แม้แต่ชื่อผู้หญิงเขายังไม่เคยแยแสจะจำเลย ไม่มีใครประทับใจเป็นพิเศษ พอถึงเวลาก็แค่ขึ้นเตียง เขาเป็นผู้รับบริการ... ผู้หญิงเป็นฝ่ายบริการจนเสร็จกิจกาม เฟรย์ไม่เคยจูบและไม่ใช้ปากเล้าโลมผู้หญิงคนไหนทั้งสิ้นเพราะไม่มีความจำเป็นต้องเอาใจใคร

เขานอนกับผู้หญิงที่มีประสบการณ์ คัดเลือกมาแล้วว่าสะอาดและเป็นงาน แต่ถึงแม้จะไม่ได้เล้าโลมด้วยการจูบ ผู้หญิงทุกคนที่เขานอนด้วยก็มีความสุขสมถึงจุดสุดยอดด้วยกันทั้งนั้น เขามีพละกำลังหนักหน่วงและจู่โจมเร่าร้อนด้วยอาวุธหนัก เท่าที่ทราบยังไม่มีผู้หญิงคนไหนบ่นให้ได้ยินว่านอนกับเฟรย์แล้วอารมณ์คั่งค้าง มีแต่ ถึงใจและอิ่มเอมสุขสม อยากให้เขาเรียกใช้บริการอีกกันทั้งนั้น

"วันมะรืนนี้ครับบอส..." โดมินิคอนเฟิร์มนัดหมาย เฟรย์พยักหน้า

"คืนนี้ต้องการไหมครับ มีรออยู่แล้วที่ห้อง" รอนหมายถึงห้องสำหรับหาความสุขของเจ้านาย ซึ่งอยู่ชั้นล่างใต้เพนต์เฮาส์นี่เอง

"เอาสิ...กูอยากคลายเครียดหน่อย"

เสียงตอบพร้อมกับลุกขึ้นยืน เดินไปอาบน้ำ ส่วนโดมกับรอนก็ลงไปห้องพิเศษ จัดแจงบอกกล่าวผู้หญิงที่เตรียมมาให้พร้อมรับใช้เจ้านาย

เฟรย์ลงมาถึงห้องพิเศษก็เปิดประตูเข้าไป ร่างสูงใหญ่เดินไปนั่งที่เตียง ผู้หญิงสาวสวยผมบลอนด์ยิ้มยั่วยวนเดินเข้ามาหา ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกให้แล้วก็เริ่มให้บริการ

"อาว์..." เสียงครางในลำคอ พร้อมกับกดศีรษะสาวเจ้าที่กำลังก้มหน้าอยู่ระหว่างขาแกร่ง เจ้าหล่อนโยกขยับขึ้นลง ไล้ลิ้นไปตามความอวบหนาด้ามเขื่อง ดูดดื่มไล้ลิ้นตรงปลายแฉกสลับกับอมรูดรั้ง จนกระทั่งเขาปลดปล่อยออกมาเต็มปาก จากนั้นก็กลืนเข้าไปอย่างไม่รังเกียจ

การปลุกเร้าเริ่มขึ้นอีกครั้งจนเขาพร้อมรอบที่สอง เธอสวมถุงยางให้เขาอย่างเรียบร้อย ถูกจับให้ตั้งรับในท่าคลาน นางแบบสาวร้องครางร่างสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านเมื่อถูกกระทุ้งกระแทกอย่างหนักหน่วง จังหวะเร่งเร้าสาสมใจ เสียงครางกระเส่าพลิ้วไหวของหญิงสาวดังไม่ขาดระยะ มือใหญ่บีบขยี้เต้าอวบในขณะที่กระแทกกระหน่ำใส่ด้านหลังไม่ยั้ง ปลุกกระตุ้นอารมณ์ให้เตลิดกู่ไม่กลับ จนเจ้าหล่อนร้องกรี๊ดเมื่อถึงจุดสูงสุดแห่งอารมณ์ไฟพิศวาส เขากระตุกเฮือกปลดปล่อยเติมเต็มถุงยาง ถอนถอยตัวตนออก โยนถุงยางใส่ถังขยะ

นางแบบสาวหันมาอ้าปากดูดดื่มราวกับว่ามันเป็นไอติม จนกระทั่งได้ยินเสียงครางซี้ด อาวุธด้ามเขื่องขยายตัวอีกครั้ง เจ้าหล่อนก็รีบคว้าถุงฟอยล์มาฉีกสวมหมวกกันน็อกให้กับเขา ร่างใหญ่ผลักร่างสาวสวยให้นอนหงาย จากนั้นก็จู่โจมอย่างหนักหน่วงถึงใจอีกครั้ง เสียงครางปนเสียงหอบถี่กระชั้นดังจากหญิงสาว ในขณะที่ร่างใหญ่เงียบ มีเพียงเสียงหายใจหนักหน่วงและถี่เร็วขึ้น สาวสวยกรีดร้องในนาทีต่อมา ร่างสูงกระหน่ำเข้าสุดทางและปลดปล่อยความเครียดออกมาเป็นรอบที่สาม เขาถอนตัวตนออก โยนถุงยางทิ้งในถังขยะเหมือนรอบที่แล้ว คว้าเสื้อผ้าขึ้นมาสวมในขณะที่ผู้หญิงนอนหายใจระรวยรินตัวอ่อนปวกเปียกอยู่บนเตียง

"คนของฉันคงจัดการเรื่องเช็คให้เธอแล้วนะ"

เสียงราบเรียบเอ่ยกับผู้หญิงอย่างไม่สนใจรอฟังคำตอบ ร่างสูงสง่าเดินออกไปจากห้องสำราญรมย์ ทิ้งความเครียดไว้ในถังขยะสองถุงเต็มๆ เดินตัวเบาขึ้นลิฟต์ส่วนตัวไปบนเพนต์เฮาส์ เฟรย์เสยผมเดินเข้าไปในห้องนอน ถอดเสื้อผ้าเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำอีกครั้ง เช็ดตัวแล้วก็เดินไปล้มตัวนอนบนเตียงด้วยเนื้อตัวเปลือยเปล่า เขาไม่ชอบนอนใส่เสื้อผ้าเวลานอน เมื่อหัวถึงหมอนก็ผล็อยหลับทันที