บทที่ 60 คิดถึงกันไหม

อากาศยามดึกหนาวเย็นกว่ากลางวันมาก ในป่าลึกที่เงียบสงัดจากเสียงยวดยานพาหนะและเสียงมนุษย์ มีเพียงเสียงหรีดหริ่งเรไรที่ป่าวร้องก้องพนาเป็นระยะ บวกกับเสียงลมพัดใบไม้ดังซู่ซ่า ใบไม้แห้งปกหน้าดินหนาและเปียกชื้นทำให้เวลาเหยียบย่ำไม่เกิดเสียงมากนัก

ร่างในชุดดำกลุ่มหนึ่งบนหลังม้า ควบขี่ทะยานไปข้างหน้า การเคล...