บทที่ 63 คิดถึงกันไหม

พีรดายิ้มพอใจที่ไม่มีใครตามเธอมา

ร่างเพรียวก้าวไปนั่งยังค็อฟฟีช็อปร้านหนึ่งที่อยู่ใกล้กับทางเข้า ตึกนี้มีคนใส่สูทมีเครื่องฟังเสียบหูเดินประปรายคงเป็นพวกดูแลความเรียบร้อยนั่นเอง

พีรดาไม่ได้คิดจะหนีหรอก เพราะไม่มีประโยชน์ เขาตามรังควานแน่นอนไม่ว่าเธอจะอยู่ซอกไหนของอเมริกา เธอตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่สู้ ก...