บทที่ 8 สัมภาษณ์

พัทรีราส่งข้อความไปหาพี่สาวแล้วก็นั่งรอ แต่ก็เห็นว่าเงียบไป หญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนักเพราะรู้ว่าพีรดาอยู่ที่ร้านกาแฟไม่ไกลกันนี้ ใบหน้างดงามของพัทรีรานิ่งสงบ ท่านั่งไขว่ห้างหลังตรงดุจนางพญากิริยาเชื่อมั่น แต่หัวใจภายในกำลังเต้นแรงด้วยความรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้พบกับชายหนุ่มที่สาวน้อยสาวใหญ่ยกให้เป็นนัมเบอร์วันในทุกด้านในเวลานี้

สาวสังคมทุกระดับชั้นที่ได้เห็นภาพและทราบชื่อเสียงของเฟรย์ต่างได้ลงความเห็นกันว่า... เขาคือตัวแทนแห่งบุรุษชาติอาชาไนย บุคลิกลักษณะเข้มแข็งเต็มไปด้วยรัศมีแห่งความเป็นผู้นำ รูปร่างหน้าตาของเขาสง่างาม องอาจน่าเกรงขาม แต่มีเสน่ห์แรงดึงดูดมหาศาล ดุจสนามแม่เหล็กโลกให้ผู้หญิงพุ่งตัวเข้าหาเพื่อเสี่ยงโชคแทนที่จะพุ่งหนี

เทือกเขาเอฟเวอรเรสต์ตั้งสูงตระหง่าน... ท้าทายนักปีนป่ายให้ต้องการพิชิตยอด... ฉันใด

เฟรย์ ฟอกซิโมก็เป็นยอดบุรุษสุดทางฝัน... ที่ท้าทายให้ผู้หญิงเข้าคิวกันไต่สู่ยอดเพื่อพิชิตหัวใจฉันนั้น

หญิงสาวผู้เพียบพร้อมมากมายใฝ่ฝันอยากครอบครองหัวใจของผู้ชายคนนี้ แต่เท่าที่ทราบ ยังไม่เคยมีใครสามารถเข้าไปปักธงชัยกลางใจของเขาได้ อย่าว่า กลางใจ เลย แค่ขึ้นไปถึง ริมขอบใจ ของเขาก็เห็นว่ายังไม่มีแม้แต่คนเดียว

คู่นอนของเขานั้นมีมากมายเปลี่ยนหน้าไม่เคยซ้ำ เหมือนเขาจะต้องการทำหน้าที่ยืนยันสถิติสากล ที่ว่าผู้หญิงมีมากกว่าผู้ชายถึงสองในสามของประชากรโลก ใช้เปลืองได้โดยไม่ต้องประหยัดมัธยัสถ์แต่อย่างใด และที่สำคัญสามารถรียูสได้...ใช้ต่อกันได้ตามแต่สภาพการใช้งาน อายุการใช้งานยืดหยุ่นไปตามกำลังความสามารถในการรีแพร์และรีเมคและรีไซเคิล

แต่เฟรย์ ฟอกซิโมไม่แยแสจะรียูสของที่เขาใช้แล้ว เขาไม่แคร์เรื่องความสัมพันธ์ด้านลึก เซ็กส์และเรือนร่างภายนอกของผู้หญิงเท่านั้นที่เขายินดีจ่ายถ้าหากพึงพอใจ สะบัดเงินฟ่อนหนาโยนให้หลังจากหมดสิ้นความต้องการ เขาได้ฉายาจากเหล่าสตรีที่ได้ปีนขึ้นเตียงของเขาว่าเขาเป็น... บุรุษผู้ไร้หัวใจอย่างแท้จริง!

พัทรีรานั่งคิดเพลิดเพลินถึงชายหนุ่มสุดฮ็อตที่กำลังเป็นเจ้ามือเลี้ยงดินเนอร์มื้อนี้ เธอเก็บข้อมูลของเขาจากเว็บไซต์และข่าวซุบซิบต่างๆ อย่างถือเป็นงานอดิเรก เพราะนอกจากการทำงานแฟชั่นและเรียนปริญญาตรีออนไลน์แล้ว เธอก็ไม่มีฮ็อบบี้อะไรเลย เห็นเพื่อนสาวๆ พูดคุยถึงเฟรย์ ฟอสซิโม พัทรีราจึงแอบติดตามดูบ้าง ก็รู้สึกว่าสนุกและแก้เหงาได้ไม่น้อย

หญิงสาวกวาดสายตาไปรอบห้องวีไอพี ลักษณะห้องสี่เหลี่ยมกรุกระจกมีผ้าม่านปิดโดยรอบอย่างชนิดที่ไม่ต้องการให้ใครเห็นกิจกรรมภายในนี้ ห้องนี้เป็นห้องที่เก็บไว้สำหรับแขกพิเศษจริงๆ เท่านั้น

ก๊อก-ก๊อก

เสียงเคาะประตู ก่อนที่จะถูกผลักให้เปิดออก บอดีการ์ดในสูทก้าวเข้ามาก่อน พัทรีรายืนขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นร่างสูงสง่าที่เดินตามบอดีการ์ดเข้ามา หัวใจของหญิงสาวเต้นสั่นระรัวอยู่ภายในกับการได้เผชิญหน้าโดยตรงกับ เฟรย์ ฟอกซิโม ในที่สุด!

"ต้องขอโทษที่ปล่อยให้รอ"

เสียงห้าวทุ้มกังวานทรงอำนาจเอ่ยขึ้น พัทรีรามองใบหน้าหล่อคมเข้มของเขาแล้วต้องกะพริบตา สายตาคมกริบมองหน้าเธอนิ่งก่อนจะยกมุมปากยิ้มเล็กน้อยคล้ายขบขัน ทำให้หญิงสาวรีบหุบปากที่อ้าหวอลงฉับทันที

เธอถูกฝึกมาอย่างดีในเรื่องการวางตัว ไม่เคยตื่นกลัวและตื่นเต้นกับอะไรง่ายๆ คุ้นเคยเป็นอย่างดีกับการอยู่หน้ากล้องและการจู่โจมของพวกนักข่าวปาปารัซซี แต่ร่างสูงผึ่งผายตรงหน้าทำให้พัทรีราเผลอปล่อยสีหน้าตื่นตะลึงออกมาชั่วนาทีหนึ่ง

โอ แม่เจ้า! เขาหล่อจริงไรจริง! หล่อยิ่งกว่าในรูปอีก! ใบหน้าคมเข้มดวงตาทรงอำนาจเสียจนทำให้พัทรีรารู้สึกขนลุกซู่ ใบหน้าของเธอร้อนเห่อด้วยความตื่นเต้นแกมเก้อเขิน... อาการเหมือนได้เจอดาราที่ตนเองแอบปลื้มเปรม และเขาก็เข้ามายืนอยู่ใกล้ๆ ให้จ้องมองในระยะเผาขน!

"ไม่... ไม่เป็นไรค่ะ สวัสดีค่ะ ฉัน...พัทรีรา... เรียก แพทเฉยๆ ก็ได้ค่ะ"

พัทรีรายกมือไหว้เขาอย่างวัฒนธรรมไทย เธอภาคภูมิใจมากที่ได้เป็นผู้หนึ่งในการเผยแพร่วัฒนธรรมนี้ในระดับสากล ผู้คนในวงการบันเทิงจะคุ้นชินตากับการทักทายของนางแบบสาวสุดฮ็อตด้วยการยกมือไหว้ทำความเคารพเสมอ ต่างก็เห็นเป็นความน่ารักน่าเอ็นดูและมีคนทำตามกันอย่างกว้างขวาง

เขาก้มศีรษะให้เล็กน้อยด้วยท่วงท่าสง่าไว้ตัว เมื่อเธอนั่งเรียบร้อยเขาจึงหย่อนตัวนั่งลงตรงกันข้าม โต๊ะอาหารเป็นโต๊ะรูปสี่เหลี่ยมคลุมด้วยผ้าลินินสีขาวเนื้อดี กลางโต๊ะมีเชิงเทียนเดี่ยวและแจกันปักดอกกุหลาบสีแดงหนึ่งดอกดูเรียบแต่หรูกำลังพอดี

เฟรย์จ้องมองหญิงสาวตรงหน้า รูปร่างหน้าตาสวยและสะดุดตาตั้งแต่แรกเห็น เป็นเลือดผสมตะวันออกและตะวันตกที่ลงตัวมาก แต่เขาเป็นผู้ชายที่ผ่านผู้หญิงสวยมามากมายและหลากหลายเชื้อชาติ ดังนั้นความสวยของผู้หญิงเพียงอย่างเดียวจึงไม่สามารถทำให้คนอย่างเฟรย์ ฟอกซิโมใจกระตุกได้

โชคดีที่เขาไม่ได้มองหาผู้หญิงมาประดับเกียรติยศหรือเป็นมากกว่าคู่นอน ดังนั้นเขาจึงไม่แยแสจะค้นหาว่าภายใต้หนังหน้าที่สวยสะดุดตาและท่าทางงดงามดุจนางพญานั้นได้ซ่อนอะไรไว้อีกบ้าง ความสามารถของผู้หญิงที่เฟรย์ต้องการมีเพียงอย่างเดียวก็คือสกิลสำหรับเรื่องบนเตียงเท่านั้น

"ผมได้ยินมาว่าคุณเป็น...นางแบบที่เก่งหาตัวจับยาก"

เขาเอ่ยออกมาและหรี่ตาเล็กน้อยมองหน้าเธออย่างรอคอยให้ตอบ พัทรีรายิ้มเก้อเขินกับคำที่คล้ายคำชมนั้น เวลาคนอื่นพูดเธอไม่ค่อยรู้สึกอะไร แต่ผู้ชายคนนี้พูดทำให้เธอรู้สึกเหมือนเด็กน้อยอย่างไรก็บอกไม่ถูก

"ไม่เก่งเลยค่ะ แพทแค่ทำตามที่เขาบอกให้ทำ แอ็กท่าไปตามนั้น ไม่ได้ใช้สมองเลยจริงๆ พี่สาวของแพทซิคะที่เก่ง พี่พีมเป็นคนจัดการทุกอย่างให้แพท แพทแค่เป็นเหมือนหุ่นเชิด ก็เท่านั้นเองค่ะ"

พัทรีราเอ่ยออกมายาวๆ เพราะเวลาเขินอายเธอจะพูดมากอย่างไม่จำเป็น เห็นใบหน้าหล่อร้ายเลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่ง

"อ้อ..." เพียงแค่คำเดียวสั้นๆ เขายกมุมปากยิ้มอีกครั้ง จ้องมองเธอนิ่ง

พัทรีรายิ้มเขิน บีบตัวเหมือนเด็กน้อยที่ผู้ใหญ่ใช้สายตาจับจ้อง ลักษณะเด็กน้อยที่มีไว้ให้สำหรับคนคุ้นเคยเท่านั้นคือพี่สาวและมาร์ช ไม่เคยแสดงให้คนแปลกหน้าได้เห็นความขลาดอายของเด็กสาววัยยี่สิบมาก่อน แต่เวลานี้เธอกำลังเปิดเปลือยตัวตนที่แท้จริงกับคนตรงหน้า ทั้งที่เขาเพิ่งเข้ามานั่งได้ไม่ถึงห้านาที! จะบ้าตาย!...

พี่พีมจ๋า ช่วยแพทด้วย! พัทรีราร้องอ้อนวอนอยู่ในใจ หญิงสาวรับรู้ได้ถึงออร่าแห่งอำนาจเร้นลับที่ฉายแผ่คลุมร่างสูงใหญ่ตรงหน้า เขามีความสามารถทำให้คนที่อยู่ใกล้รู้สึกยำเกรงและขลาดกลัวได้โดยไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย...

พี่จ๋า ช่วยน้องด้วย พัทรีราภาวนาให้พีรดาส่งข้อความมาหา เธอต้องการความรู้สึกอบอุ่นใจจากพี่สาวโดยด่วน

ทั้งสองหยุดพูดเมื่อบริกรบริการเครื่องดื่ม เขาถามพัทรีราว่าต้องการดื่มอะไร เธอดื่มแค่น้ำผลไม้ตามคำสั่งของพี่สาว ไม่ดื่มเหล้ารสแรงหรือแม้แต่ไวน์ เฟรย์ดื่มสก็อต ออน เดอะ ร็อค

"ผมไม่ค่อยมีความรู้เรื่องวงการบันเทิงเท่าไหร่ คุณชอบหรือเปล่ากับสิ่งที่ทำอยู่..."

เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ปิดบังความรำคาญที่ต้องพูดเรื่องไร้สาระเอาไว้ภายใต้สีหน้านิ่งสงบ ขยับตัวถอดเสื้อสูทออกและปลดกระดุมเสื้อลงสองเม็ด

"ขออนุญาตนะ" เขาบอกทีหลังง่ายๆ ซึ่งพัทรีราก็ยิ้มพยักหน้าอนุญาตง่ายๆ เขายิ้มให้นิดหนึ่ง

"รู้มั้ยคะว่าแพทก็ไม่ชอบเลยที่แต่งตัวแบบนี้"

เธอทำท่าพูดเบาๆ คล้ายเป็นความลับ ทำให้คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างแปลกประหลาดใจนิดหนึ่ง เจ้าหล่อนยิ้มอายๆหลังจากพูดจบ เหมือนรู้สึกตัวว่าได้เปิดเผยความลับบางอย่างออกมา

เฟรย์รู้สึกเอ็นดูหญิงสาวที่วางท่าดุจนางพญาเมื่อตอนที่เขาเข้ามา แต่เวลานี้ดูเหมือนจะกลายร่างเป็นสาวน้อยขี้อาย ดูแปลกพิลึก เขาไม่คุ้นกับผู้หญิงขี้อาย

บทก่อนหน้า
บทถัดไป