บทที่ 88 ของรักที่หายไป

เฟรย์คุกเข่ากับพื้นสนามหญ้า

"ไม่ใช่ซะหน่อย อย่าร้องสิ... ฉันไม่ทำอะไรเราหรอก" เฟรย์เอ่ย เจ้าตัวเล็กน้ำตาคลอแต่ก็ไม่มีเสียงร้องไห้ออกมา ต่อมาก็เอียงคอมองเขา เฟรย์ก็แกล้งเอียงคอมองตอบ นิ้วป้อมยกจิ้มที่แก้มของเฟรย์ เฟรย์ก็แกล้งยกนิ้วจิ้มแก้มยุ้ย ใบหน้ากลมทำตาโต ใช้สองมือจับเคราของเขาดึง

"ขนยาว ขนยาว หม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ