บทที่ 96 เพื่อนสนิทโคตรๆ

พีรดาดื่มกาแฟหมดแก้ว ชำเลืองมองร่างสูงที่ยืนใกล้กับลูกน้อย เขายังไม่มีทีท่าว่าจะกลับไปเสียที

"เอ่อ... เดี๋ยวฉันจะพาลูกอาบน้ำ วันนี้จะต้องไปดูคนงานในสวนผลไม้หน่อยค่ะ"

หญิงสาวเอ่ยไล่เขากลายๆ เห็นคิ้วเข้มของเขาเลิกขึ้นทำท่าแปลกใจ

"คุณมีสวนผลไม้ด้วยเหรอ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงสนใจ สีหน้าไม่เข้าใจว่าเธอไล่ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ