บทที่ 68 ตราบใดที่มีเธอ

ตุลยากับสุรัชยาขึ้นลิฟต์ในตึกผู้ป่วยไปยังห้องพิเศษที่คุณยายนอนรักษาตัวอยู่ เมื่อเปิดประตูเข้าไป มารดาและคุณลุงเมษก็นั่งอยู่ที่โซฟารับแขก ท่านทั้งสองหันมามอง ตุลยาก็รีบเดินเข้าไปหา หญิงสาวยกมือไหว้และสวมกอดทั้งด้วยความรักและคิดถึง

"มาเสียทีนะลูกตุลย์ เหนื่อยไหม การเดินทางเป็นยังไงบ้าง" มารดาเอ่ยทักแล...