บทนำ
บท 1
ในห้องนอนขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยวอลล์เปเปอร์สีครีมลวดลายไม้เครือเถาสีส้มขลิบทองดูงดงามแบบคลาสสิค ภายในห้องอบอุ่นด้วยเตาผิง บนพรมหน้าเตาผิงมีร่างโปร่งบางของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนอนคว่ำอ่านหนังสืออยู่ ใบหน้าเรียวรูปไข่คางมนมีผิวเหลืองนวลอย่างคนเอเชียกำลังทำท่าคิ้วขมวดมุ่น มีตำราเล่มหนากางอยู่ตรงเบื้องหน้า เจ้าตัวกำลังตั้งหน้าตั้งตาอ่านอยู่
ตุลยา อริยสรรค์ถอนหายใจออกมาแรงๆ และผลักหนังสือเล่มใหญ่ออกห่างจากตัวด้วยความรู้สึกว่าพอกันทีสำหรับวันนี้ หญิงสาวฟุบหน้าลงกับหมอนใบนุ่มด้วยความเมื่อยล้าสมอง คิดว่าไม่น่าอ่านอะไรหนักๆ สำหรับวันหยุดวีคเอนด์แบบนี้เลย แต่เพราะกำลังหาข้อมูลเพื่อจะเอาไปเขียนนิยาย ซึ่งเป็นงานอดิเรกที่ตุลยารัก
"เฮ้อ!"
เสียงพ่นลมหายใจออกมา พร้อมกับกลิ้งตัวพลิกนอนหงายมองเพดานที่มีแชนเดอร์เลียห้อยระย้าอยู่กลางห้อง หนังสือที่อ่านนั้นเป็นหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อเมริกาที่หญิงสาวซื้อมาจากร้านหนังสือตรงหัวมุมนี่เอง ตุลยาเป็นหนอนหนังสือและรักการอ่านหนังสือทุกชนิด ตั้งแต่หนังสือการ์ตูน นิยายไปจนถึงหนังสือประวัติศาสตร์ การเมือง วิทยาศาสตร์ มนุษย์ต่างดาว เรื่องจักรวาลและพลังงานนอกโลก ฯลฯ เรียกว่าอ่านได้ทุกอย่างที่มันน่าสนใจ
ส่วนเรื่องการเรียนนั้น ขณะนี้หล่อนกำลังศึกษาปริญญาโทปีสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยมีชื่อแห่งหนึ่งในมหานครแห่งนางฟ้า เมือง Los Angeles เรียนด้านการออกแบบสื่อโฆษณา ปีสุดท้ายนี้กำลังฝึกงานหรือที่เรียกว่า internship คือการออกฝึกงานในสถานที่จริง หญิงสาวได้เข้าทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นบริษัทสื่อมีเดียขนาดใหญ่ เธอได้รับความช่วยเหลือจาก พี่ชาย ในการเข้าทำงานที่นี่เพราะเขารู้จักคนในนี้
ตุลยานั้นเป็นคนที่ชอบเรียน ก่อนจะมาอเมริกา หล่อนได้รับปริญญาตรีถึงสองใบจากเมืองไทย คือ ปริญญาตรีสาขาการบริหารและจัดการจากมหาวิทยาลัยมีชื่อของรัฐ และปริญญาตรีสาขาภาษาและวรรณคดีสากลจากมหาวิทยาลัยที่เรียนทางไกลและเรียนออนไลน์ซึ่งถือว่าสะดวกมาก หล่อนทำได้ดีทั้งคู่ และคว้าปริญญาตรีมาได้ตามเป้าหมายเมื่ออายุยี่สิบสองปี
ทีแรกนั้นวางแผนว่าพอเรียนจบก็จะหยุดพักเบรกสักหนึ่งปีก่อนแล้วจึงค่อยเรียนต่อ คิดว่าจะกลับไปช่วยงานทางบ้านสักพัก แต่มารดาและบิดาเลี้ยงกลับไม่เห็นด้วย พวกท่านคิดว่าตุลยาควรเรียนปริญญาโทต่อทันทีเพื่อไม่ให้หมดไฟในการเรียน เรียนให้จบแล้วจึงค่อยกลับไปรับช่วงธุรกิจต่อ หญิงสาวจึงต้องทำตามคำขอร้องแกมบังคับนั้น โดยเลือกเรียนสาขาที่แตกต่างจากสมัยเรียนปริญญาตรี เพื่อที่จะได้เก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์ในหลายๆ ด้าน... เชื่อว่าความรู้ทุกอย่างในโลกนี้มีมากมายและล้วนมีประโยชน์ เรียนรู้เอาไว้ให้มากที่สุดเมื่อมีโอกาส สักวันหนึ่งก็หวังว่าสิ่งที่ได้ร่ำเรียนมานั้นจะยังประโยชน์ให้แก่ตนเอง ครอบครัว รวมทั้งสังคมและประเทศชาติได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ครอบครัวของตุลยาอยู่ที่จังหวัดหนึ่งในภาคเหนือของประเทศไทย ที่บ้านมีหุ้นส่วนในกิจการไร่ชา รวมทั้งมีสวนลำใยและสวนลิ้นจี่ขนาดใหญ่ เป็นกิจการที่สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยคุณปู่คุณย่าและคุณตาคุณยาย กล่าวคือ ไร่ชาเป็นสมบัติทางคุณปู่คุณย่า ส่วนสวนผลไม้อันกว้างใหญ่เป็นสมบัติของทางคุณตาคุณยาย
ครอบครัวของตุลยามีฐานะเข้าขั้นเศรษฐี ตุลยาเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อแม่ เมื่อหล่อนอายุได้สิบขวบ บิดาก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ตุลยาและมารดาเศร้าโศกเสียใจมากกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันครั้งนั้น ไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะจากไปเร็วเช่นนี้
มารดาของหญิงสาวตกพุ่มม่ายได้สามปีก็ได้พบกับคนรักเก่าซึ่งเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนต่างประเทศ ชื่อ เมษ มุติยากร ต่อมาจึงแต่งงานกัน ซึ่งขณะนั้นตุลยาอายุได้สิบสามปี กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่ง หล่อนเรียกบิดาเลี้ยงว่า คุณลุงเมษ ท่านเป็นคนใจดีและเป็นคนใจเย็น ไม่นานตุลยาก็ทั้งรักและเคารพท่านเสมือนบิดาคนที่สอง ซึ่งนั่นมันก็เป็นเวลาสิบปีมาแล้ว
เวลานี้มารดาของตุลยาเป็นผู้บริหารคนหนึ่งของกิจการไร่ชา โดยมีหุ้นส่วนอีกคนซึ่งเป็นเพื่อนรักของบิดาตุลยาเป็นผู้ดูแลเป็นหลัก คุณลุงเมษก็ช่วยเป็นที่ปรึกษาให้คุณแม่ตามโอกาส แต่ท่านไม่ได้ยุ่งเรื่องงานบริหารอย่างเป็นทางการ เพราะคุณลุงเองก็มีทรัพย์สินส่วนตัวอยู่มากมาย และท่านก็อยู่ในวงการตลาดหุ้น ตุลยาเคารพรักคุณลุงอย่างสนิทใจ เพราะท่านเป็นผู้ใหญ่ที่มีเมตตาน่าเคารพเลื่อมใส ไม่ใช่พ่อเลี้ยงใจร้ายเหมือนในนิยายน้ำเน่าแต่อย่างใด
ฤดูหนาว เดือนธันวาคมอย่างนี้เป็นช่วงที่บ้าบิ่นมากสำหรับที่นี่ เพราะใกล้คริสต์มาสเข้าไปทุกที ผู้คนตามห้างสรรพสินค้าและพลาซ่าทุกแห่งยั้วเยี้ยอย่างกับหนอน เพราะต่างจะต้องชอปปิงสำหรับเทศกาลคริสต์มาส
ปีที่แล้วตุลยาบินกลับไปเมืองไทย เพราะหล่อนยังไม่คุ้นเคยกับพี่ชายต่างมารดา และเขาเองก็ใช้เวลาส่วนใหญ่กับเพื่อนฝูงในสังคมแฟชั่นของเขา ตุลยาจึงรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้าแม้ว่าจะอยู่ในบ้านหลังเดียวกันก็ตาม
พี่ชายต่างมารดาของตุลยาชื่อว่า มาร์ช เขาเป็นลูกชายของคุณลุงเมษกับภรรยาชาวอังกฤษซึ่งเสียชีวิตไปนานแล้ว หลังจากคุณลุงเมษแต่งงานกับมารดาของตุลยา ท่านก็เดินทางไปๆ มาๆ ระหว่างกรุงเทพฯ กับภาคเหนือ ส่วนมาร์ชนั้นใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่อเมริกา เวลาเขาไปเมืองไทย เขามักจะอยู่ที่บ้านของคุณลุงที่กรุงเทพฯ หรือไม่ก็ไปเยี่ยมเพื่อนฝูงของเขาแถวเมืองชายทะเล ดังนั้นเขากับตุลยาจึงเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าต่อกันมาก แม้ว่าพ่อของเขากับแม่ของหล่อนจะแต่งงานกันได้หลายปีก็ตามที
ปีนี้เป็นปีที่สองที่ตุลยาอาศัยอยู่ในบ้านของเขา เขาได้รับคำสั่งจากคุณลุงให้เป็นผู้ปกครองคอยดูแลหล่อน ซึ่งเขาไม่ค่อยมีเวลาแต่ก็พยายามเจียดเวลาอันน้อยนิดมาคอยถามไถ่เรื่องเรียนอยู่เนืองๆ และเขาก็ช่วยเหลือฝากให้ตุลยาเข้าฝึกงานที่บริษัทนี้
คริสต์มาสนี้มารดาและคุณลุงจะเดินทางมาที่นี่ มาร์ชเกริ่นกับตุลยาว่าจะต้องช่วยกันตกแต่งบ้านตามธรรมเนียมของคริสต์มาสเพื่อเตรียมต้อนรับพวกท่าน ถนนที่มาร์ชอยู่นี้เรียกว่าเป็นถิ่นอาศัยของผู้มีอันจะกินและผู้มีชื่อเสียงในวงการบันเทิง บ้านแต่ละหลังล้วนใหญ่โตโออ่า และช่วงคริสต์มาสก็เริ่มมีการตกแต่งบ้านอย่างครึกครื้น... ยามค่ำคืนจะเห็นไฟแสงสีประดับประดาแสนสวยงาม เป็นรูปแซนต้าบ้าง กวางเรนเดียร์บ้างและอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับเทศกาลแห่งความสุขนี้... ปีนี้คิดว่าจะเป็น White Christmas เหมือนปีที่แล้ว ซึ่งเมืองทั้งเมืองเป็นสีขาวโพลนปกคลุมด้วยหิมะ มีตุ๊กตาหิมะปั้นที่เรียกว่าสโนว์แมนตั้งอยู่หน้าบ้านแทบทุกหลัง
ตุลยาลุกขึ้นยืน รู้สึกหิว เมื่อมองนาฬิกาเห็นว่าเป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว หล่อนยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลย แต่เหตุผลหนึ่งที่ยังไม่อยากลงไปก็เพราะเมื่อคืนนี้มาร์ชมีผู้หญิงมาค้างด้วย เมื่อเช้าตอนที่ตุลยาตื่นและลงไปเพื่อชงกาแฟข้างล่าง เห็นร่างสูงสมาร์ตของเขาสวมเพียงแค่เสื้อคลุมสีน้ำเงิน มีสาวฝรั่งผมสีแดงคลอเคลียโอบกอดอยู่ด้านหลังในขณะที่เขากำลังชงกาแฟอยู่ เจ้าหล่อนมือไม้ซุกซนไปตามร่างสูงอย่างเสรี มาร์ชหันมา สาวเจ้าก็ยื่นหน้าไปจูบปากเขาอย่างดูดดื่ม
ตุลยาโผล่พ้นประตูครัวเข้าไปพอดี หล่อนยืนตัวแข็งทื่อและหน้าแดงเถือก... เขาเห็นหล่อนเข้าก็เบี่ยงหน้าหนีและพูดกับหญิงสาวเบาๆ เจ้าหล่อนหยุดจูบ หันมามองตุลยาและทำหน้าไม่สบอารมณ์ให้ ตุลยาไม่ได้ทักทายรีบหันหลังเดินกลับขึ้นข้างบน เพราะวางสีหน้าไม่ถูก
ตุลยาเห็นเขากับผู้หญิงนัวเนียกันหลายครั้งในบ้านหลังนี้ แต่เขาไม่รู้ว่าหล่อนเห็น เพราะตุลยาจะรีบหลบเลี่ยงหนีทันทีที่เห็น เขาคงเคยชินกับการทำอะไรแบบนี้ในบ้านของตัวเองก่อนที่จะมีตุลยามาอาศัยอยู่ด้วย และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นว่าหล่อนเห็นเขา แต่ตุลยาทราบว่าฝรั่งเขาไม่ถือกันในเรื่องแบบนี้ โดยเฉพาะผู้ชายเพลย์บอยอย่างมาร์ช
หญิงสาวคิดว่าตอนนี้คู่เดตของเขาน่าจะกลับไปแล้ว และเขาเองก็คงจะกลับเข้าห้องนอนไปนอนต่อเช่นกัน ตุลยาจึงลงบันไดไปข้างล่าง ตรงประตูหน้า ซึ่งตรงกับบันไดพอดี ตุลยาชะงักเมื่อเห็นร่างสูงกำลังจูบลาคู่ควงประจำสัปดาห์อยู่ เจ้าหล่อนโน้มคอเขาลงมาหาและจูบแลกลิ้นกัน ทำท่าเหมือนจะไม่อยากกลับแต่อยากจะขึ้นไปต่อกันข้างบนมากกว่า ตุลยารีบเดินเลี่ยงไปเร็วๆ สู่ห้องครัว จะบ้าตาย! ตุลยาคิดไม่พูดออกมา
แม่พูดบ่อยๆ ว่าตุลยาเป็นคนฉลาดพูดและมีวาจาฉะฉาน เพียงแต่ไม่ค่อยชอบพูดออกมาเท่านั้น โดยเฉพาะกับคนที่ไม่คุ้นเคยกัน หญิงสาวได้ยินเสียงรถแล่นออกไปจากบ้าน คงจะลากันเรียบร้อยแล้วล่ะ! อาลัยอาวรณ์กันขนาดนี้ ไม่รู้จะกลับไปทำไม น่าจะนอนต่ออีกสักคืน ตุลยาคิดแทนให้เสร็จสรรพพลางย่นจมูกทำท่าหมั่นไส้ใส่ลมใส่แล้งไปตามเรื่อง
บทล่าสุด
#125 บทที่ 125 ฤทธิรณ & สุรัชยา 11 NC+ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#124 บทที่ 124 ฤทธิรณ & สุรัชยา 11 NC+ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#123 บทที่ 123 ฤทธิรณ & สุรัชยา 11 NC+ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#122 บทที่ 122 ฤทธิรณ & สุรัชยา 10
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#121 บทที่ 121 ฤทธิรณ & สุรัชยา 10
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#120 บทที่ 120 ฤทธิรณ & สุรัชยา 10
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#119 บทที่ 119 ฤทธิรณ & สุรัชยา 9 NC+
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#118 บทที่ 118 ฤทธิรณ & สุรัชยา 9 NC+
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#117 บทที่ 117 ฤทธิรณ & สุรัชยา 8
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026#116 บทที่ 116 ฤทธิรณ & สุรัชยา 8
อัปเดตล่าสุด: 5/7/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
Dangerous มาเฟียกุมรัก
การเริ่มต้นจากความเข้าใจผิด สุดท้ายแล้วจะจบด้วยความเข้าใจได้จริงไหม…
Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]
"เข้าใจมั้ย...?"
"เข้าใจน่า แล้วตอนนี้ฉันมีอะไรกับแกได้ยัง อยากแล้วอ่ะ..."
"ไอ้ลามก...ในห้องครัวก็ยังจะทำ! กรี๊ดดดด"
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”











![Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]](https://oss.novelago.app/prod/img/cover/6af39a7f83044007bff29956db759e6d.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)

