บทที่ 14 คนปราบพยศ

เจนศึกมองคนที่ขยับมานั่งจนใกล้โดยที่เจ้าหล่อนคงไม่รู้ตัว ใกล้เสียจนเขาได้กลิ่นหอมสดชื่นซึ่งเป็นกลิ่นประจำตัวของคุณเธอลอยมาปะทะจมูก หัวเข่าชนกับเข่าของเขาอีกต่างหาก เจนศึกเอนตัวไปพิงพนักโซฟาเพื่อหลีกเลี่ยงกลิ่นที่เขาไม่อยากจะสูดเข้าไปให้สมองมึนเบลอนั่น

"เท่าที่ผมทราบ ปราชญ์อายุใกล้จะสามสิบแล้ว ไม่ใช่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ