บทที่ 22 หิวนม

“จ้องอะไรคุณ”

เสียงของเขาทำให้หญิงสาวได้สติ รีบเงยหน้าขวับขึ้นมอง เห็นคนตัวสูงกำลังยกมุมปากยิ้มขำเธออยู่ ปรายนภาหน้าร้อนเห่อทันควัน จริงๆ ไม่ได้ตั้งใจมองเลยสักนิด แต่แค่สายตามันตวัดผ่านเท่านั้น เธอรีบกลบเกลื่อนความเก้อกระดากอายด้วยการทำเบ้ปากและส่งสายตาเหยียดๆ ให้

“มีอยู่แค่เนี้ย? ฉันไม่มองให้เสียสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ