บทที่ 30 หวั่นไหว

ปรายนภายิ้มกว้างให้ยอดชีวันก่อนจะเดินตัวปลิวกลับมาที่ห้อง แต่ยังไม่ทันได้ถึงโต๊ะก็มีโทรศัพท์ดังขึ้นเสียก่อน หญิงสาวรีบล้วงมาดู พอเห็นว่าเป็นเจตรินก็รีบกดรับ เดือนนี้ตุลาคม เป็นเดือนที่เด็กๆ ปิดเทอมสองสัปดาห์ แต่เจตรินมีเรียนคลาสพิเศษวิชาศิลปะ

"ว่าไงเจ๋ง"

"พี่ปรายครับ ผม เอ่อ มีเรื่องนิดหน่อย โทรหาพี...