บทที่ 11 ชายอีกคนที่มีใบหน้าเหมือนหลินเซวียน

ลมกลางคืนพัดผ่านศาลาร้างจนเปลวไฟจากตะเกียงสั่นไหว

ลลินยืนนิ่งเมื่อเห็นชายแปลกหน้าคนนั้นก้าวออกมาจากเงามืด

ใบหน้าของเขาเหมือนหลินเซวียนอย่างน่าตกใจ

ไม่ใช่แค่คล้าย

แต่คล้ายราวกับเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน

“ในที่สุด ข้าก็ได้พบเจ้าสักที…ลลิน”

เสียงนั้นทำให้หัวใจของลลินกระตุก

ข้างกาย หลินเซวียนขยับมายืนบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ