บทที่ 30 ก่อนเป็นลลิน

“ถึงเวลาที่เจ้าต้องรู้แล้ว…”

หลินเซวียนมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“ว่าก่อนจะเป็นลลิน…เจ้าเคยเป็นใคร”

คำพูดนั้นเหมือนเปิดประตูอีกบานในความทรงจำของเธอ

ลลินยืนนิ่ง

ภาพเด็กทั้งสามตรงหน้าค่อย ๆ เลือนหาย ก่อนเปลี่ยนเป็นห้องสีขาวกว้างใหญ่

เธอเห็นตัวเองในชุดสีขาว

แต่ไม่ใช่หมอ

ไม่ใช่หญิง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ