บทที่ 31 แม่ที่กลับมา

“หลินเยว่…”

ลลินยืนนิ่ง

หญิงสาวตรงหน้ามีใบหน้าเหมือนร่างเดิมที่เธอเคยเข้ามาอยู่ทุกอย่าง ทั้งดวงตา สีหน้า และรอยยิ้มที่แสนคุ้นเคย

แต่สิ่งที่ทำให้ลลินหวาดหวั่นที่สุดคือ…

ดวงตาคู่นั้นกำลังมองเธอด้วยความรัก

“แม่…”

จื่อเหวินเรียกออกมาเบา ๆ

หลินเยว่หันไปมองเด็กทั้งสาม

“จื่อเหวิน เสี่ยวหลาน อัน…”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ