บทที่ 37 ชายหลังประตู

ชายที่นอนอยู่หลังประตูสีทองค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ลลินยืนนิ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบหายใจไม่ออก

ใบหน้านั้นเหมือนหลินเซวียนทุกประการ แต่แววตากลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ชายคนนี้มีดวงตาเศร้าลึก ราวกับผ่านการรอคอยมายาวนานจนไม่เหลือความหวัง

“ลลิน…”

เสียงเรียกแผ่วเบาดังขึ้นอีกครั้ง

หญิงสาวก้าวเข้าไปโดยไม่รู้ตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ