บทที่ 38 คนที่ข้าต้องฆ่า

ลลินจ้องดวงตาของหลินเซวียนอย่างไม่อาจละสายตา

แสงสีทองในดวงตาของเขาปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนจะจางหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น

แต่ประโยคในสมุดบันทึกยังคงชัดเจนในความทรงจำ

คนที่เจ้าควรรัก…คือคนที่เจ้ากำลังจะฆ่าด้วยมือตัวเอง

“หลินเซวียน” ลลินเรียกเสียงเบา “เมื่อครู่เจ้ารู้สึกอะไรหรือไม่?”

ชายหนุ่มมอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ