บทที่ 89 CHAPTER : 43 ของขวัญแสนพิเศษ [2] [END]

“ใช่สิครับ รีบอธิษฐานแล้วเป่าเทียนเร็ว” อัคคียิ้มเอ็นดูกับความน่ารักของเด็กสาว

“อื้อ” เปมิกากลั้นก้อนสะอื้นเอาไว้ ก่อนจะยกมือขึ้นประสานกัน หลับตาแล้วอธิษฐานขอให้เธอได้อยู่แบบนี้กับพวกเขาไปนานๆ จากนั้นจึงโน้มไปใบหน้าเข้าไปใกล้

ฟู่วววว

พอเธอเป่าเทียนเค้กวันเกิดแสนสวยจนดับหมด เสียงปรบมือของพนักง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ