หลงกลคนเถื่อน (3P) NC20+

เมื่อก่อนเธอเคยเชื่อคนว่าถ้าได้เข้ามาเรียนระดับมหาวิทยาลัย จบไปยังไงก็ต้องได้แฟนเป็นตัวเป็นตนอย่างน้อยสักคนหนึ่งแน่นอน...แต่ตอนนี้รอแล้วรอเล่าจนเรียนจบมาสี่ปีแล้ว ก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้ผัวกับเขาเสียที!

“ส๊าาาาาา~ ธุ!! หนูขอผัวหล่อๆ รวยๆ จรวยใหญ่ๆ สักคนสองคนทีเถ๊ออออ” เสียงหวานของ ‘เปมิกา’ หรือ ‘เปีย’ พึมพำอยู่ตรงด้านหน้ารูปปั้นเจ้าแม่ที่แสนเลื่องชื่อ เธอถือดอกไม้พร้อมประนมมือไหว้สักการะท่วมหัว แล้วภาวนาในสิ่งที่ตนเองเรียกร้องมาตลอดชีวิต นั่นก็คือได้มีแฟนกับชาวบ้านเขาสักที

ถ้าพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้แล้วยังนก เธอก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว!

“พรข้อหลังมันสิบแปดบวกไปไหมแก”

“แหะๆ นิดนึงมั้ง...”

แต่ขอทั้งทีก็อยากได้ใหญ่ๆ แบบที่เคยอ่านในนิยายนี่นา...

เปมิกายิ้มแหยพร้อมต่อประโยคในใจคนเดียว ศาลเจ้าแม่ที่มาขอพรในวันนี้ไม่ได้มีแค่พวกเธอสองคน แต่ยังมีอีกนับร้อยชีวิตที่ยืนเรียงรายถือธูปเทียนรอไหว้เจ้าแม่กันอยู่ด้านหลังเต็มไปหมด

ก่อนหน้านี้เปมิกาไม่ได้มีความเชื่อในเรื่องแบบนี้สักเท่าไหร่ แต่เพราะได้ยินเพื่อนๆ ที่จบจากมหาวิทยาลัยโม้ไม่หยุดว่ามาขอพรที่นี่แล้วได้แฟนดีๆ กันแทบทุกคน เธอจึงอยากลองเสี่ยงดวงมาขอดูบ้าง และหวังว่าสาวสวยสดซิงอย่างเธอจะไม่ต้องนอนแห้งเหี่ยวบนเตียงคนเดียวอีกต่อไป

ก็แหม...คนมันอยากได้อยากโดนนี่คะ!

“แล้วนี่แกจะกลับเลยป้ะ” เสียงของ ‘ต้นน้ำ’ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอถามขึ้นขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินกลับไปที่รถของตัวเอง

“กลับเลยแหละ เดี๋ยวคืนนี้ว่าจะอ่านนิยายต่อ”

“ลืมไปว่าแกมันเป็นพวกติดนิยาย...ไม่สิ ติด ‘พระเอก’ ในนิยาย” ต้นน้ำพูดพร้อมยักคิ้วกวนๆ

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมยัยเพื่อนรักถึงไม่มีแฟนสักที เพราะมาตรฐานของยัยนี่สูงลิ่วเสียจนคนธรรมดาทั่วไปไม่มีทางเข้าตาคนอย่างเธอได้เลย นอกจากพระเอกในนิยายที่แสนจะเพอร์เฟคไปเสียทุกเรื่อง

“ชิ...ก็คนมันอินป้ะ กลับห้องก็ต้องเข้าไปทักทายผู้ชายในนิยายก่อนไหมล่ะ”

“จ้ะๆ ฉันขี้เกียจเถียงกับแกละ กลับแล้วนะยะ”

“เชิญจ้า~...ขับรถดีๆ นะคะคุณเพื่อนนนน” เปมิกาจีบปากจีบคอบอกลาเพื่อนรักที่รู้ทันไปแทบจะทุกเรื่อง พอเห็นร่างเล็กขึ้นรถไปแล้ว เธอก็เดินกลับไปที่รถของตัวเองซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลกันนัก จากนั้นจึงบึ่งรถขับออกไปจากศาลของเจ้าแม่ ซึ่งตอนนี้เริ่มมีรถน้อยใหญ่คับคั่งเต็มท้องถนน เห็นแบบนั้นแล้วเจ้าของใบหน้าหวานก็ได้แต่ถอนหายใจพรืดออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะดูจากสถานการณ์แล้วกว่ารถจะขยับได้คงปาไปเป็นชั่วโมง

“อ่านนิยายต่อดีกว่า...”

คิดแล้วว่าคงอีกนานกว่าจะกลับถึงบ้าน เธอจึงกดมือถือเข้าไปในแอพฯ นิยายแล้วอ่านเรื่องที่ค้างเอาไว้เมื่อคืนระหว่างรอให้ไฟแดงเปลี่ยนเป็นสีเขียว

“หูยยย...พระเอกก็แซ่บเกิ๊น” เธอกัดริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองเบาๆ เมื่ออ่านไปถึงบทที่พระเอกทั้งสองคนขย้ำสาวน้อยใสซื่อพร้อมกันทีเดียวทั้งสองลำ

ใช่แล้วล่ะ...เธออ่านแบบ 3P!

นิยายเรื่องนี้มีพระเอกทั้งหมดสองคน ซึ่งนอกจากจะหล่อ รวย จรวยใหญ่ตรงสเปคเธอแล้ว พวกเขายังกินดุสุดๆ ซึ่งตั้งแต่อ่านมาก็มีฉากอย่างว่าปาไปครึ่งเรื่อง นับว่าถูกอกถูกใจสาวกนิยายสายหื่นแบบเธอนัก แถมเรื่องความรักที่พวกเขามอบให้นางเอกก็หวานหยดย้อยเสียจนสาวน้อยในเรื่องแทบไม่ต้องเอ่ยปากอะไร ทั้งคู่ก็พร้อมจะหามาประเคนให้ถึงที่เชียวล่ะ...

“เฮ้อ...ถ้าชีวิตจริงได้แบบนี้มั่งก็ดีสิ...”

ใบหน้าหวานระบายยิ้มจินตนาการไปถึงพระเอกสุดแซ่บในเรื่อง มโนเอาเองว่าตนรับบทเป็นนางเอกที่ยินยอมพร้อมใจให้พวกเขาย่ำยี...

อ่า...ถ้าได้แฟนแบบสองคนนี้

ต่อให้ต้องสลบคาอกพวกเขาทุกคืนเธอก็ยอม!