บทที่ 10 การจากลา2

9วัน 22 ชั่วโมง ก่อนทะลุมิติ

วันนี้ทุกคนตื่นตั้งแต่ตีสามเพื่อเดินทางไปเที่ยว สถานที่คือจังหวัดภูเก็ต ไปทั้งหมด 6 คืน7 วัน ตลอด 7 วันเธอกินเที่ยวเล่นกับครอบครัวอย่างมีความสุข เธอพยายามใช้เวลาทุกวินาทีให้คุ้มค่าที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ เธอพาทุกคนขับรถเที่ยว พาล่องเรือยอร์ช ข้ามไปเกาะต่างๆ ถ่ายรูปเป็นที่ละลึก เพราะเธอจะนำมันไปด้วย

7 วันผ่านไปไวเหมือนโกหก ทุกคนเดินทางกลับบ้าน มาใช้ชีวิตปกติ และแล้ววันที่ต้องจากลาก็มาถึง เด็กๆ ทั้งสองรู้เรื่องโรคร้ายที่เธอกุขึ้นมาด้วยเหมือนกัน อยู่ดีๆ แม่นางก็บอกว่าวันนี้จะไปนอนด้วย เพราะแม่รู้สึกใจหวิวแปลกๆ ก็ได้ข้อสรุปว่าจะปูผ้านอนรวมกันที่โถงกลางบ้าน

………………………………………………………………………………………………………………………………

0วัน 7 ชั่วโมง ก่อนทะลุมิติ

ทุกคนนอนเรียงกัน จะเป็น แม่นางนอนขวาสุด ถัดไปจะเป็นเมษา นิ่ม หนุ่ม และพอยศ ปิดท้าย นอนคุยกันสักพักก็หลับกันหมด เหลือแค่เมที่นอนร้องไห้เพราะถึงเวลาที่เธอต้องไปแล้ว เธอบอกรักทุกคนเบาๆ หันไปกอดแม่นางหลับไป

0วัน 0 ชั่วโมง ก่อนทะลุมิติ

เวลา 00:00 วันที่ x เดือน xx ปี xxxx นางสาวเมษา สุขใจ ได้จากโลกนี้ไปอย่างสงบ…

รุ่งเช้าแม่นางตื่นมาหุงหาอาหารตามปกติเธอลุกขึ้นมา มองเพราะรู้สึกว่าลูกสาวตัวเย็นแปลกๆ พอจับตัวเมษาแม่นางก็รับรู้ได้ว่าลูกสาวเธอได้จากไปโดยไม่วันกลับ เธอได้แต่กรีดร้องด้วยความเสียใจ จนทุกคนสะดุ้งตื่นมาดู พอรู้เรื่อง ทุกคนก็ร้องไห้ด้วยความเสียใจ พ่อยศที่ตั้งสติได้ก่อนใครก็เรียกรถกู้ภัย แล้วเดินเรื่องจัดงานศพ งานของเมจัดแค่สามวันเพราะเมได้บอกแม่ไว้ พอพ่อกับแม่ได้รับรู้เรื่องประกันชีวิตก็ได้แต่ร้องไห้เสียใจ เพระเธอนั้นเลี้ยงเมษามาตั้งแต่เล็ก หลังจากเผาร่างของเมเรียบร้อย ทุกคนก็ไปช่วยกันเก็บของในห้องของเม เจอกระเป๋าใบหนึ่งอยู่ข้างเตียงเลยลองเปิดดูทุกคนก็ตกตะลึงเพราะในกระเป๋าอัดแน่นไปด้วยธนบัตรสีเทา มีจดหมายอยู่หนึ่งใบ แม่นางเลยเปิดอ่านดู

“สวัสดีคนที่อ่านจดหมายคนแรก เมขอเดาว่าต้องเป็นแม่แน่ๆ เลย ใช่ไหมล่า ทุกคนได้อ่านจดหมายฉบับนี้ นั่นหมายความว่าเมได้จากทุกคนไปแล้ว ไม่ต้องเสียใจนะคะ มันคือวัฏจักรของชีวิต อย่าเศร้าเสียใจนาน ทุกคนต้องเดินหน้าต่อไป เงินในกระเป๋ากับทอง เมยกให้พ่อกับแม่นะคะ เอาไว้เป็นทุนการศึกษาน้องๆ แม่กับพ่อจะได้ไม่ต้องเหนื่อยที่ต้องทำงานหนัก เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาแม่เหนื่อยกับเมมามากแล้ว มีแค่ทางนี้ที่หนูจะกตัญญูกับพ่อแม่ได้ เกิดชาตินี้หนูอายุสั้น หากชาติหน้ามีจริงเมขอเกิดเป็นลูกของพ่อกับแม่เป็นพี่สาวของหนุ่มกับนิ่ม หนูขอให้ทุกคนมีชีวิตที่ดี มีความสุข สองแสบก็ตั้งใจเรียนละ รักทุกคนนะคะ จากเม”

หลังจากอ่านจบแม่นางทำได้แค่กอดจดหมายร้องไห้ด้วยความเสียใจ หลังจากคนอื่นๆ ได้อ่านจดหมายก็ทำได้แค่กอดกันร้องไห้……………….TT_TT

ด้านหนึ่งที่หมดวาระ แต่อีกด้านชีวิตกำลังพึ่งจะเริ่มต้น

ตอนนี้แต่งอยากมากไม่ใช้อะไรนะแต่งไปน้ำตาหยดไป แต่งทั้งน้ำตาของจริง