บทที่ 11 การเริ่มต้น 1
ณ บ้านหลังหนึ่งในชนบท
“พ่อครับ แม่เป็นยังไงบ้าง” ลูกชายคนโตถามพ่อด้วยความร้อนรน หลังจากกลับมาจากแปลงนาพบว่ามารดานั้นเป็นลมอยู่กลางลานบ้าน
“แม่แกไม่เป็นอะไรแล้ว หมอเฉินบอก พักสักสองสามวันเดี๋ยวก็กลับมาแข็งแรง แกไปกินข้าวเถอะเดียวพ่อดูแม่แกเอง” คนเป็นพ่อตอบลูกชายไป ที่ภรรยาเขาหมดสติไปเป็นเพราะร่างกายไม่แข็งแรงตั้งแต่คลอดลูกชายคนสุดท้อง เพราะไม่ได้รับการบำรุงหลังคลอด ทั้งยังต้องลงแปลงนาทันทีที่คลอดลูกชายไม่ถึงสามวัน ร่างกายเลยป่วยออดๆ แอดๆ มาตลอด
ทางด้านเมษา ได้เข้าร่างมาได้สักพักก็รู้สึกตัว ลืมตาขึ้นมาเห็นผู้ชายสองคนคุยกันอยู่ “อะ อืมม”
“คุณ!! เป็นยังไงบ้างเจ็บปวดตรงไหนหรือเปล่า” คนเป็นสามีถามภรรยาคู่ทุกคู่ยากของตนด้วยความเป็นห่วง “มะ..โอ๊ย!!” จังหวะที่เธอจะหันไปตอบ ก็รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมา แล้วก็มีความทรงจำของคนๆ หนึ่งผุดเข้ามาเหมือนน้ำหลาก เป็นความทรงจำของเจ้าของร่างตั้งแต่จำความได้จนถึงปัจจุบัน หลังจากความทรงจำเข้ามาจนครบเธอก็หมดสติไปทันที
“ถิงถิง!! อู่ถิงถิง” ฝายสามีเรียกภรรยาด้วยความตกใจ ฝั่งเหล่าลูกชายได้ยินเสียงตะโกนของพ่อก็รีบวิ่งเข้ามาดูที่ห้องใหญ่ที่เป็นห้องนอนของพ่อแม่ “พ่อเกิดอะไรขึ้น แม่เป็นอะไร”
“อาหยางรีบไปตามหมอมาเร็ว ไม่รู้แม่แกเป็นอะไร เมื่อกี้แม่แกฟื้นขึ้นมาแล้วร้องเหมือนเจ็บปวดมาก”
“ครับๆ ผมจะวิ่งไปเดียวนี้” ลี่หยางวิ่งออกไปตามหมอเฉินอีกครั้งด้วยความรวดเร็ว ดีที่หมอเฉินหมอเท้าเปล่าประจำหมู่บ้านยังเดินออกมาไม่ไกล เลยกลับมาได้ในเวลารวดเร็ว
“มาแล้วๆ หมอมาแล้ว” พอถึงบ้านหมอเฉินก็เร็งรีบเข้าไปตรวจคนไข้ทันที
“เธอไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วแหละ ที่ปวดหัวก็คงเพราะอาการป่วยไข้ กินยานี้วันสองวันก็หาย” หมอเฉินบอก
“ครับขอบคุณมากครับ นี้ครับคำค่าเสียเวลา” คนพ่อยื่นเงินให้หมอเฉินไปอีก 5 เหมา เงินจำนวนนี้ไม่มากแต่ก็ถือว่าไม่น้อยเลยสำหรับยุคนี้ “อาหมิงไปส่งหมอเฉินหน่อยให้พี่แกพักบ้าง เดียวพ่อจะเช็ดตัวตัวให้แม่แกเอง"
“ครับพ่อ เดียวผมไปส่ง” หลังจากที่ลูกชายไปส่งหมอเฉิน ทั้งแยกกันไปพักผ่อน คนพ่อก็มานั่งเช็ดตัวให้ภรรยาตัวเอง พลางคิดถึงแต่ก่อนเก่า เมื่อไรนะที่ภรรยาเขาเปลี่ยนไป จากคนที่นิ่งเงียบ กลายเป็นคนปากร้าย รายกาจตั้งแต่เมื่อไรกัน ลูบหน้าลูบแก้มภรรยาสักพัก แตรเวลาเรียกไปทำงานก็ดังขึ้น จากนั้นเขาก้มลงหอมหน้าผากภรรยาคนที่นอนหลับแล้วลงแปลงนาต่อ
ด้านเมษารู้สึกตัวตั้งแต่โดนสามีเจ้าของร่างลูบแก้มแล้ว ได้แต่นอนเขินอายหลังจากโดนหอมหน้าผากไปหนึ่งที ถึงแม้สามีเจ้าของร่างจะมีริ้วรอยตามกาลเวลาแต่เค้าความหล่อนั้นไม่ได้จางหายไปเลย ถ้าได้บำรุงด้วยน้ำในมีตินี้คงหล่อเข้มหน้าดู
หลังจากฟื้นขึ้นมาเมษาก็ได้ทบทวนความทรงจำของเจ้าของร่าง ร่างนี้ชื่อ อู่ถิงถิง อายุ 37 แต่งงานกับเหอลี่ถัง อายุ 39 ถึงแม้ทั่งคู่จะอายุแค่สามสิบปลายๆ แต่ก็ดูแกกว่าอายุเพราะทำงานหนัก ตั้งแต่เด็ก ทั้งสองแต่งงานกันตั้งแต่ อู่ถิงถิงอายุ ยังไม่ถึง15เต็ม เพราะโดนคนเป็นย่าขายให้เป็นเจ้าสาวเด็กของบ้านเหอ ก่อนแต่งงานอยู่บ้านอู่ก็ลำบางเพราะบ้านนั้น เป็นปิตาธิปไตย รักหลานชายมากกว่าหลานสาว ตั้งแต่จำความได้ก็ต้องทำงานอย่างหนัก พ่อก็แม่ก็ไม่สามารช่วยอะไรได้ เพราะแม่ของเจ้าของร่างมีเธอเป็นลูกสาวคนเดียว
จนกระทั่งเธอแต่งงานได้ไม่นานแม่ก็มีลูกชาย ตั้งแต่แต่งงานเธอก็ไม่เคยได้กลับบ้านเลยสักครั้ง เพราะบ้านเหอหาภรรยาให้ลูกชายก็แค่เพราะต้องการคนรับใช้ เธอต้องทำงานแทบทุกอย่างในบ้านทั้งยังต้องลงแปลงนา ถึงแม้ว่าจะจะท้องโตใกล้คลอดแล้วก็ตาม อู่ถิงถิง คลอดลูกคนแรกเป็นแฝดชายตอนอายุ 15 คลอดลูกได้ไม่กี่วันเธอก็ต้องลงทำงานที่แปลงนา สองปีถัดมา เธอคลอดลูกชายอีกคน คนสุดท้องนี้เกือบจะไม่ได้เกิดมา เพราะตัวเจ้าของร่างยังเด็กทั้งยังไม่ได้กินอาหารที่ดี ไม่ได้บำรุงร่างก่าย ทำให้เธอนั้นตกเลือดจนเกือบแท้งลูกเพราะต้องไปหาบน้ำให้คนทั้งบ้านใช้ อีกทั้งลูกของเธอก็ต้องทำงานตั้งแต่สองขวบ
ถึงแม้ว่าอู่ถิงถิงจะมีหลานชายให้ถึงสองคนแม่สามีก็ไม่ชอบอยู่ดีแค่เพราะเธอเป็นลูกสะใภ้ที่โดนขายมา ไม่มีสินทรัพย์เดิมติดตัวเหมือนสะใภ้คนอื่นๆ ครั้งที่อู่ถิงถิงตกเลือดเป็นวันที่เหอลี่ถังหมดความอดทน ขอแยกบ้าน ทำงานแทบตายแต่ครอบครัวได้กินของเหลือที่มีน้อยนิดของบ้านใหญ่
ตอนแยกบ้านมาทั้งสองแทบจะไม่มีอะไรติดตัวออกมาเลยนอกจากเสื้อผ้าเก่าๆ คนละสองชุด หลังจากได้ที่ดินสร้างบ้าน ยังดีที่พ่อ,พี่ชาย และน้องชายมาช่วยสร้างกระต๊อบไม้ไผ่หลังเล็กให้อยู่ก่อน เหอลี่ถังไม่ใช่คนโง่ เขาแอบเงินบางส่วนไว้หลังจากเอาสัตว์ที่ล่าได้ไปขาย หลังจากแยกบ้านได้ไม่นางอู่ถิงถิงก็คลอดลูกชายให้อีกคนหลังคลอด อู่ถิงถิงเกือบเอาชีวิตไม่รอดเหมือนกันเพราะร่างกายไม่แข็งแรง หลังจากนั้นเหอลี่ถังก็ไม่ให้ภรรยาลงแปลงนาอีกเลย
ตลอดเวลาแยกบ้านก็โดนแม่สามีมารังควานหยิบนั้นนี่ไปตลอดแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะคำว่ากตัญญูมันค้ำคอ แต่หลังจากลูกของสะใภ้ใหญ่ทำร้ายลูกชายของเขาจนเลือดตกยางออกแล้วยังมาโทษว่าลูกเขาผิดที่ไม่แบ่งของกิน และก็ได้มีการทำหนังสือตัดขาดเป็นตายไม่ยุ่งเกี่ยวกันขึ้นมา
