บทที่ 12 การเริ่มต้น2

หลังจากนั้นครอบครัวเจ้าของร่างก็ใช้ชีวิตอย่างปกติ

อู่ถิงถิงกับเหอลี่ถัง มีลูกชายทั้งหมด 3 คน

ฝาแฝดปัจจุบันอายุ 22 ปี

แฝดคนพี่ชื่อ เหอลี่หยาง แต่งงานกับ กั๋วซู่หนี ปัจจุบันอายุ 23 ปี ทั้งคู่แต่งงานตอนลี่หยางอายุเพียง 17 ปี ที่ต้องรีบแต่งเพราะน้องคนสุดท้องบอกว่าตนกับผู้หญิงในเมืองที่คบหาดูใจต้องการแต่งงานโดยเร็วเพราะได้ทำผู้หญิงเสื่อมเสียชื่อเสียงไปแล้ว ด้านเจ้าของร่างเก่าต้องการให้พี่คนโตแต่งงานก่อนเลยรีบหาเมียให้ลูกแบบเร่งด่วน ทั้งสองจึงได้แต่งงานกัน เพราะลูกชายยื่นคำขาดไว้ว่าถ้าไม่ใช่กั๋วซู่หนี ตนจะไม่แต่ง แม่ก็ได้แต่จำยอม

ส่วนคนรอง เหอลี่หมิง หนีไปเป็นทหารตั้งแต่อายุ 15 เพราะต้องการหาเงินเพิ่มให้ครอบครัว เพราะความเก่งและขยันทำให้สามารถเลื่อนขั้นภายในเวลาแค่ปีเศษ ส่งเงินมาให้มารดาเพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 40 หยวน ยังไม่รวมเงินภารกิจพิเศษ ทำให้บ้านสามเหอมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นแบบฉับพลันสามารถสร้างบ้านอิฐหลังคามุงกระเบื้อง 5 ห้องนอนได้ หลี่หมิงกลายหนุ่มเนื้อหอมของคนในหมู่บ้าน และหมู่บ้านข้างเคียงเป็นอย่างมาก หลังจากไปเป็นทหาร สี่ปีกลับบ้านครั้งแรก ลี่หมิงก็โดนยุวชนหญิงล้มทับ จนมีคำนินทามากมายจึงทำให้ทั้งสองจำเป็นต้องแต่งงานกันเพราะทั้งสองได้ถูกเนื้อต้องตัวกันแล้ว ผู้คนนินทาว่า ยุวชน หูเย่วเลอ ต้องจับลี่หมิง แต่ที่ไม่มีใครรู้ความจริงคือยุวชนหญิงลูกคู่ของฟาหรงต่างหากที่วางแผนจับหลี่หมิง แต่ดันพลาด

คนสุดท้อง เหอลี่เฉียว ปัจจุบันอายุ20 หลังจากสร้างวีรกรรม แล้วแต่งงานกับ อวี่ฟางหรง ปัจจุบันอายุ 20 ปี ถือว่าเป็นสาวสวยของโรงเรียน แถมทั้งคู่ยังเรียนจบมัธยมในเมือง หลังจากสะใภ้สามแต่งงานได้ไม่นานก็ตั้งท้องคลอดหลานชายให้แม่เหอ ผิดกับสะใภ้ใหญ่แต่งงานมาเป็นปีก็ยังไม่มีลูกสักที แต่มีลูกคนแรกดันเป็นผู้หญิง การเป็นอยู่ในบ้านเลยไม่ค่อยดีสักเท่าไร ปีถัดมาสะใภ้ใหญ่ก็ได้ลูกชาย ส่วนสะใภ้สามก็มีหลานชายให้แม่เหออีกหนึ่งคน หลังจากสะใภ้รองแต่งเข้ามาก็ท้องทันทีคลอดลูกสาว เนื่องจากได้แต่งงานเข้ามาด้วยความไม่ถูกต้องจึงมีการเป็นอยู่ที่แย่ยิ่งกว่าสะใภ้ใหญ่

แม่เหอแต่ก่อนนั้นไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรเพราะนอกจากโดนยุยงจากสะใภ้สามสุดเจ้าเล่ห์บวกกับเป็นคนหัวอ่อนหูเบา และประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาจึงทำให้แม่เหอเป็นคนเลวร้ายกดขี่ลูกสะใภ้ทำตัวเป็นปิตาธิปไตย์ รักหลานชายยิ่งกว่าเหมือนดั่งที่ตัวเองเคยเกลียด ยังดีที่พ่อเหอเป็นคนเท่าเทียม การเป็นอยู่ของหลานสาวจึงไม่แย่มากมายนัก ถึงแม้ว่าเจ้าของร่างเดิมจะปากร้ายขี้งก แต่ว่าเป็นคนขยันสามีไม่ให้ลงแปลงนา เธอก็ไปเก็บผักป่าแลกแต้มแทนต่อวันเธอทำได้ถึง 5 แต้ม ที่เจ้าของร่างเสียชีวิตเพราะโหมงานแต่ทานน้อยเลยหัวใจวายเสียชีวิต

“อืม ครบ มาครบเลยตำราแม่ผัวมหาประลัย แถมยังไวไฟกันทั้งบ้าน” เมษาบ่นกับตัวเองเบาๆ

“อะ ในเมื่อเรามีวาสนาต่อกันแล้วเธอไม่ต้องห่วงทางนี้นะ ฉันจะดูแลทุกคนเอง” หลังพูดจบก็มีสายลมเย็นๆ พัดมาเบาเหมือนกับว่าอู่ถิงถิงคนเก่านั้นได้รับรู้แล้ว

“เอาวะชาติที่แล้วต้องทำแต่งานเลยพรากชีวิตวัยเด็กไป แถมไม่เคยมีผัว ชาตินี้ก็ไม่ต่าง ต่างตรงที่เกิดแล้วแก่เลย แถมสามีกับลูกชายพร้อมใช้มาให้ งั้นสำรวจบ้านก่อนแล้วกัน น่าจะได้เวลาเลิกงานกันแล้ว”

ตามความทรงจำบ้านหลังนี้ เป็นบ้านอิฐมุงกระเบื้องอย่างดีพึ่งสร้างได้ไม่นาน ลูกชายคนกลางเธอคะยั้นคะยอให้สร้างใหม่ พื้นที่ประมาณสองหมู่ กำแพงล้อมรอบบ้านมิดชิดสูงถึง 2 เมตร ลักษณะบ้านจะเป็นรูปตัวยู ตรงกลางเป็นหน้าลานบ้านด้านซ้ายจะเป็นห้องนอนสองห้อง ถัดจากห้องนอนจะเป็นห้องเก็บธัญพืช ตรงกลางเป็นห้องครัวและพื้นที่โต๊ะอาหาร ถัดจากห้องอาหารไปทางขวาจะเป็นห้องนอนใหญ่ จะเป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดในบ้าน ในห้องจะมีเตียงเตาหลังใหญ่ ตู้เสื้อผ้าหนึ่งหลัง ดูเก็บของอีกหนึ่งหลัง มีโต๊ะอเนกประสงค์ด้วย ห้องนี้จะเป็นห้องของเจ้าของร่างคนเก่ากับสามี ส่วนตรงปีกซ้ายจะมีห้องนอนอีกสองห้อง หน้าบ้านจะมีโต๊ะนั่งเล่น มีต้นทับทิมและต้นแอปเปิลอยู่ข้างประตู หลังบ้านฝั่งซ้ายจะเป็นคอกหมูกับคอกไก่ แล้วก็แปลงผักยาวไปเกือบสุดกำแพง กำแพงอีกฝั่งจะมีต้นลูกพีช และต้นสาลี่ อย่างละสองต้น ตั้งแต่ลูกชายขุดมันมาจากภูเขามันออกผลแค่ครั้งเดียวเท่านั้นแถมยังออกน้อยมากๆ

สำรวจบ้านจนพอใจเธอก็เข้าไปสำรวจครัวต่อ เครื่องปรุงนั้นน้อยแสนน้อย เพราะเจ้าของเดิมนั้นขี้งกมาก อยู่ดีความทรงจำวันนี้ก็แวบเข้ามา ว่ายายสะใภ้สามหอบลูกกลับบ้านเดิม แอบเอาข้าวของที่บ้านไปให้ทางโน้น เจ้าของเดิมรู้แต่ทำเป็นหลับตาข้างหนึ่งแค่เพราะหล่อนเป็นคนในเมือง

“อะ!! อันดับแรกจัดการอีช่างยุนี่ก่อนเลย ปฏิวัติลูกหลานก่อนเลยหลานชายละอ้วนเหมือนหมู แต่หลานสาวเหมือนถั่วงอกขาดน้ำ” เธอพูดพลางเอาข้าวขาวออกมาต้มทำโจ๊กข้นๆ ใส่ผงวิเศษเล็กน้อยพอให้มีรสชาติ ระหว่างเคี่ยวโจ๊กเธอ ก็นำไข่ออกมาต้ม นำขิงและต้นหอมผักชีมาซอยกินแกล้มกัน

“ผู้ใหญ่คนละฟอง หลานสาวก็คนละฟอง ส่วนเด็กผู้ชายพวกนั้นน้ำหนักเกินแล้วครึ่งฟองพอ ส่วนอีช่างยุครึ่งฟองเหมือนกัน ฮึๆ” เธอทำไปบ่นไป หลังจากทำกับข้าวเสร็จก็ออกไปเตรียมน้ำไว้รอคนทำงาน

พ่อ เหอลี่ถัง (39)

แม่ อู่ ถิงถิง (37)

คนโต เหอลี่หยาง (22) เมีย กั๋วซูหนี (23) ลูก เหอเจียวเจีย (4ญ) เหอเจี๋ยวลู่ (3ญ)

คนรอง เหอ ลี่หมิง (22) เมีย หูเยลเล่อ (20) ลูก หูเย่วชิน (2ญ)

คนเล็ก เหอลี่เฉียว (20) เมีย อวี่ฟางหรง (20) ลูก เหอลี่ซือ (5ช) เหอลี่หลิน (3ช)

บทก่อนหน้า
บทถัดไป