บทที่ 17 ถิงถิงผิดหวัง
ฟ้าใกล้สางเหล่าผู้ชายในบ้านก็ออกมาช่วยกันหาบน้ำ สะใภ้ใหญ่กับสะใภ้รองช่วยกันตั้งโต๊ะ ส่วนเด็กๆ ก็ทำหน้าที่ที่ย่าหมอบหมายอย่างแข็งขัน มีแค่สะใภ้สามที่ไม่ได้ออกมาช่วยงานเป็นเรื่องปกติ
พอถึงเวลาทุกคนก็มาทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา วันนี่ทุกคนได้ส่วนแบ่งอาหารอย่างเท่าเทียมและอาหารมีปริมานเพิ่มขึ้น ทุกคนทำหน้าแปลใจว่าทำไมโจ๊กวันนี้ข้นขึ้นแถมยังได้ไข่คนละครึ่งฟอง
“ไม่ต้องทำหน้างง ตอนนี้แม่จะไม่ขี้เหนียวกับของกินแล้ว ทุกคนต้องได้รับการบำรุง กินกันได้แล้วเดี๋ยวสาย” ถิงถิงบ่นกลบเกลื่อน
หลังจากทานอาหารเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำงาน สะใภ้สามที่ได้แต่หน้าบูดบึ้งเพราะตัวเองต้องลงแปลงนา อุตส่าห์หาข้ออ้างไม่ต้องลงแปลงนาได้ถึงสองปี
หลังจากที่คนทำงานนอกบ้านออกไปแล้ว เธอก็วานให้สะใภ้รองจับไก่แก่มาเชือด
“สะใภ้รองไปจับไก่ในเล้าสักสองตัวมาเชือดให้แม่หน่อย แม่จะไปซื้อเครื่องปรุงที่สหกรณ์เพิ่มสักหน่อย ตอนเที่ยงจะทำซุปไก่ไปให้คนที่แปลงนา” “ค่ะแม่” พูดเสร็จเธอก็เดินเข้าห้องไปหยิบเงิน เธอนึกเอะใจได้ว่าก่อนที่จะมาที่นี้เธอก็อปเงินได้ เธอเดินเข้าไปหยิบกล่องเงินด้วยความตื่นเต้น หยิบเงินได้เธอก็เก็บเข้ามิติ แล้วก็เรียกออกมา พอเรียกซ้ำก็นิ่งเงียบไม่มีอะไรเกิดขึ้น พอลองตั้งจิตมองเข้าไปในมิติ ก็ไม่มีกล่องเงินเพิ่ม เธอเลยลองเก็บถ้วยชาเข้ามิติก็ไม่สามารเรียกออกมาเพิ่มได้ “แสดงว่าของที่นี้เพิ่มไม่ได้แฮะ ต้องเริ่มใหม่ เอาวะรู้ก่อนกล้าก่อน ก็รวยก่อน” บ่นเสร็จเธอก็หยิบเงินสิบหยวนพร้อมหยิบตะกร้าไปที่สหกรณ์ เดินเข้าหมู่บ้านช่วงนี้คนยังไม่ค่อยมีเพราะบางลงแปลงนาบ้างก็ไปเก็บผักป่า เดินสักพักก็ถึงสหกรณ์ เดินเข้าไปดูก็ต้องตกใจเพราะของแพงมาก หมู กิโลละ 8 หยวน แถมยังต้องจองล่วงหน้า น้ำตาล 6 หยวน เกลือ 5หยวน
เธอเลยซื้อแค่ลูกอมกระต่ายขาวไปฝากหลานๆ ที่เหลือจะเอาจากมิติ ซื้อลูกอม 2 ถุง ถุงละ 3 หยวน คูปองน้ำตาล อีก1ชั่ง ซื้อของเสร็จเธอก็ลองเอาน้ำตาลมา 1 ถุง พอเอาออกมาแพ็คเกจมันเปลี่ยนให้ กลายเป็นซองเปล่าลองเอาน้ำปลาออกมาก็เป็นขวดแก้วเปล่าๆ “ดีจัง” เธอเอาน้ำตาล น้ำปลา เกลือ ผงปรุงรสหมู น้ำมันพืช ไข่อีก 20 ฟอง เธอเอาแค่นี้ก่อนเพราะอย่างอื่น ๆ ที่สหกรณ์ไม่มี เธอค่อยไปเอาทีเดียวตอนเข้าเมือง เธอเดินกลับมาถึงบ้านก็เห็นสะใภ้รองกำลังจะเอาเครื่องในทิ้ง เธอก็รีบห้ามทันที “เดี๋ยวๆ สะใภ้รองอย่าพึ่งทิ้งๆ” “ทำไมเหรอคะแม่” สะใภ้รองหันไปถาม
“อันนี้มันกินได้มาๆ แม่จะสอนทำ” เธอก็สอนสะใภ้รองทำความสะอาดเครื่องในไก่ แล้วก็แยกย้ายกันไปทำงานบ้าน
เธอเดินไปเปลี่ยนแม่กุญแจห้องเสบียง โดยเวลาทำอาหารเธอจะนำออกมาวางไว้ให้ที่ต้องล็อคเพราะที่บ้านมันมีแมวขโมยไหนๆ ก็เปลี่ยนแล้วก็เปลี่ยนกุญแจห้องตัวเองด้วยแล้วกัน หลังจากเสร็จเธอก็ออกไปเตรียมของไว้ขาย รอทำอาหารเที่ยง
พอถึงเวลาประมาณ 10โมงกว่าๆ เธอออกมาทำอาหารเที่ยงเตรียมไปส่งคนที่แปลงนา ออกมาก็เจอกับสะใภ้รองที่จะมาทำกับข้าวพอดี
“สะใภ้รองเดียวตั้งน้ำให้แม่หน่อยเดียวแม่จะทำซุปไก่สักหน่อย แล้วก็นวดแป้งทำแผ่นแป้งให้แม่ด้วยนะ” เธอสั่งลูกสะใภ้ มือก็เลาะเนื้อไก่ เธอจะส่วนอกมาใส่แผ่นแป้ง ส่วนน่อง ปีก และโครงไก่ จะเอามาต้มซุปไก่ พอน้ำเดือดเธอก็เอา กระเทียม รากผักชี พริกไทยเม็ดใส่ แอบเอาซุปก่อนใส่ลงไปตอนสะใภ้รองเผลอ แล้วก็นำไก่ลงไป
“สะใภ้รองเดี๋ยวคอยตักฟองออกให้แม่หน่อย ถ้าเนื้อตรงอกไก่สุกก็เอาออกมาพักไว้ด้วยนะ แม่จะไปเอาข้าวให้หมู ล้างคอกหมูสักหน่อย” เธอบอกลูกสะใภ้รอง “แม่คะ เดียวหนูไปล้างคอกหมูเองดีกว่าแม่เฝ้าตรงนี้เถอะ” สะใภ้แย้ง
“ไม่เป็นไรๆ เดียวแม่ทำเอง เธอเฝ้าแล้วดูเด็กๆ ไปเถอะ” เธอพูดเสร็จก็รีบเดินออกไป เธอจะแอบเอาน้ำในมิติกับอาหารหมูออกมาให้หมูกินด้วย
พอมาถึงคอกหมู ก็นำเครื่องฉีดรดน้ำแบบชาร์จไฟออกมาลักษณะ จะคล้ายสว่านมีแล้วมีสายต่อน้ำ เธอแบกน้ำใส่ถังแล้วหย่อนสายใส่ถัง กดฉีดน้ำลางทำความสะอาดคอกหมู เครื่องฉีดค่อนข้างแรง ทำให้คอกหมูสะอาด เสร็จแล้วเธอก็นำอาหารหมูแล้วนำผักออกมาสับผสมกันใส่น้ำในมิติแล้วคลุกเคล้า นำลงให้หมู หมูได้กลิ่นหอมหวานของน้ำในมิติก็มากินอย่างมูมมาม แล้วเธอก็นำน้ำผสมน้ำในมิติเทให้หมูเสร็จแล้วเธอก็นำข้าวไปให้ไก่ ทำความสะอาดเล้าไก่
