บทที่ 19 ถิงถิงกับการออกกำลังกาย1
อนกลับบ้านถิงถิงแวะไปซื้อลูกอมอีก 2 ถุง เธอจะเอาให้ลูกๆ เธอบ้านละถุง จะได้เท่าเทียมกัน พอถึงบ้านเห็นสะใภ้รองนั่งรออยู่โต๊ะตรงลานหน้าบ้าน ลี่ซือกับเจียวเจีย คัดตัวอักษรอยู่บนโต๊ะตัวเดียวกัน ส่วนเด็กเล็กทั้งสามเธอไม่เห็น
“เด็กที่เคนอื่น ๆ ละสะใภ้รอง”
“เด็กๆ นอนอยู่ในห้องฉันค่ะแม่”
“ถ้างั้นให้ทั้งสองคัดสักครึ่งชั่วโมงก็พาไปนอนเถอะ เธอก็ด้วยไม่มีอะไรทำแล้วก็พักผ่อนบ้าง เดี่ยวแม่ก็จะไปงีบสักหน่อยเหมือนกัน” เธอบอกลูกสะใภ้แล้วเดินเข้าห้อง เธอหยิบนาฬิกาปลุกมาตั้งเวลาไว้จะได้ตื่นไปทำอาหารเย็นทัน
ถิงถิงหลับไปเกือบสองสองชั่วโมง ดูเวลาประมาณบ่ายสาม เธอเลยตัดสินใจลุกไปทำอาหาร ตอนเย็นก็ยังเป็นโจ๊กเหมือนเดิมแต่จะเป็นโจ๊กไก่ฉีก เธอจุดไฟอุ่นซุปไก่ เอาอกไก่ในมิติหย่อนลงในหม้อเพิ่มไปสองชิ้น เธอต้องรีบทำก่อนที่สะใภ้รองจะมา พอไก่สุกเธอก็เอามาพักไว้ให้เย็น เติมเชื้อไฟใส่เตาข้างๆ แล้วตั้งหม้อเคี่ยวโจ๊ก คราวนี้เธอใส่เป็นซุปก้อนรสไก่ลงไป เธอค่อยๆ คนข้าวไม่ให้ติดก้นหม้อ พอข้าวเริมแตกตัว ก็หันไปฉีกอกไก่รวมกับของเดิมแล้ววางไว้ในตู้ก่อน เธอหันหลังไปคนโจ๊กต่อ สามโมงกว่าสะใภ้รองก็เดินเข้ามาในครัว เธอเลยยกงานคนโจ๊กให้ลูกสะใภ้ทำแทน “สะใภ้รองเดี๋ยวมาดูหม้อโจ๊กหน่อยนะแม่จะไปเตรียมข้าวหมูสักหน่อย”
“แม่ให้ฉันทำแทนดีกว่านะคะ”
“ไม่ต้องๆ เดี่ยวแม่ทำเอง เธอเฝ้าเตาไปเถอะ”
“ถ้างั้นพรุ่งฉันขอไปเก็บผักป่าตอนเช้าได้ไหมคะ อยู่บ้านก็ไม่ค่อยมีอะไรทำ”
“เธอนี้นะ คนอื่นเขาอยากนอนอยู่บ้านเฉยๆ นี้อะไรมาของานทำ เธอนี้ก็แปลกคน ถ้างั้นเก็บแค่พอให้หมูบ้านเรากินก็พอ ไม่ต้องไปแลกแต้มหรอก” เธอบ่นด้วยความเอ็นดูลูกสะใภ้
“ค่ะแม่ ขอบคุณค่ะ” หลังจากคุยกับลูกสะใภ้เสร็จเธอก็ไปเตรียมข้าวหมู พร้อมล้างคอกหมู เธอนำอุปกรณ์มาทำด้วยความเร็วรีบด้วย หลานๆ เธอมาเจอเข้า จัดการคอกหมูเสร็จ หลานๆ ก็มารดน้ำผัก เธอก็ช่วยหลานๆ ตักน้ำ พอหลานๆ รดใกล้เสร็จเธอก็เดินออกกำลังกายรอคนอื่น ๆ หน้าบ้าน
“คุณย่าขาคุณย่ากำลังทำไรเหรอคะ” เจียวลูวัยกำลังอยากรู้อยากเห็น ถามย่าด้วยความสงสัยเธอเห็นย่าเดินแกว่งแขนไปมาอยู่หน้าลานบ้าน ปกติเหล่าเด็กหญิงจะไม่กล้าเข้าใกล้ย่าเพราะเมื่อก่อนย่าเกลียดหลานสาว แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันย่าใจดีกับเธอมาสองวันแล้ว
ถิงถิงหยุดมองเจ้าถั่วงอกขาดน้ำที่ทำหน้าสงสัย อ้อมีสองต้นที่บวมน้ำ
“ย่ากำลังออกกำลังกายอยู่ลูก ออกกำลังกายทุกวันร่างกายจะได้แข็งแรงไม่ป่วยง่าย” เธอตอบหลานๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “งั้นหนูออกกำลังกายกะคุณย่าได้ไหมคะ” เจียวลู่ถามอย่างมีความหวัง เพราะตัวเธอไม่อยากป่วยอีกแล้ว “ได้จ๊ะ เจียวลู่ทำตามย่านะคะ” เธอลูบหัวหลานสาวด้วยความเอ็นดู ทางเจียวลู่รู้สึกดีใจมากเพราะย่านอกจะไม่ด่าแถมยังลูบหัวเธอด้วย
เจียวลู่แกว่งแขนเดินตามย่าอย่างแข็งขัน เด็กคนอื่น ๆ เห็นก็นึกว่าย่าพาเล่น ก็มาเดินแกว่งแขนตามเป็นขบวน
ถิงถิงหันมอง เห็นเด็กๆ เลียนแบบท่าออกกำลังกายเดินตามตูดเธอเหมือนลูกเป็ด เธอก็รู้สึกชุ่มชื่นในใจเพราะเหล่าถั่วงอกน่ารักมากก
สะใภ้รองที่เตรียมอาหารเย็นเสร็จ เดินมาดูลูกกับหลานๆ เธอก็เห็นเด็กๆ เลียนแบบย่า เธอยิ้มอย่างมีความสุข เป็นยิ้มเต็มแก้มครั้งแรกตั้งแต่เธอโดนส่งมาเป็นยุวชนที่นี้ แม่สามีและเด็กๆ เดินสักพักก็ถึงเวลาเลิกงาน
คนทำที่นาเข้าบ้านมาเจอลูกๆ ลูกตนเดินแก่วงแขน เดินตามคนเป็นย่าต้อยๆ เหมือนลูกเป็ดอย่างน่ารักน่าชัง
ทุกคนยิ้มอย่างมีความสุขพลางคิดว่า นี้สินะถึงว่าครอบครัว แต่มีอยู่คนหนึ่งที่หน้าบูดบึ้งที่ต้องไปทำงานตากแดด มองไปเห็นพี่สะใภ้รองนั่งยิ้มอยู่บ้านอยากสบายใจก็รู้สึกอิจฉาเลยพูดแดกดัน “แหมพวกที่ไม่ต้องลงแปลงนานี้สบายจริงจรี๊ง ไม่ต้องไปทำงานตากแดดร้อนๆ”
สะใภ้รองมองน้องสะใภ้สามอย่างไม่เข้าใจเพราะเธอพึ่งจะได้พักวันแรกเองนะ
“เด็กๆ เดี๋ยวไปช่วยกันยกน้ำมาให้ปู่กับพ่อแม่ของหลานๆ ปะ ขวดน้ำวางอยู่บนโต๊ะกินข้าว ยกกันมาดีๆ นะลูก” ด้านถิงถิงที่ได้ยินคำพูดไม่เข้าหูก็ก้มลงไปสั่งหลานๆ ให้ไปตักน้ำให้พ่อแม่แล้วก็ปู่ แล้วเธอก็หันไปแว้ดใส่สะใภ้สาม
