บทที่ 30 ใช้ชีวิตกันต่อไป

“แหมๆ ลูกชายคนรองบ้านเหอสามนี้ไปเป็นทหารร่ำรวยเงินทองมีเงินซื้อจักรยาน ส่งข้าวของดีๆ มา ไม่เห็นเคยไปกตัญญูต่อปู่ย่าเลยเป็นทหารซะเปล่า”

เอ๊ะ อีนี่ มึงจะเอาใช่ไหมกล้าดียังไงมาด่าลูกกู ไหนใครมันเห่าเดี๋ยวมึงเจอกู

อ้อกุ๋ยหลานเพื่อนรักสะใภ้ใหญ่นี้เอง

“แล้วทำไมลูกฉันต้องเอาไปแบ่งบ้านใหญ่ละในเมื่อปู่กับย่า...