บทที่ 16 ความสุขของหวังเป่า

ตกเย็นวันเดียวกันหวังลี่อินยังคงได้รับหนังสือสำนึกผิดเช่นเคย แต่เจ้าเด็กหวังหมิ่นนั่นราวกับกำลังหลบหน้าเธอ ทันทีที่เธอรับหนังสือมาไว้ในมือ เจ้านั่นก็หันหลังวิ่งกลับบ้านไปในทันที

หวังลี่อินมองสบตากับหยวนห่าวอี้ด้วยความงุนงง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดจะเรียกจางหวังหมิ่นเอาไว้ คนไม่ลงรอยกันพบหน้ากันให้น้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ