บทที่ 21 ร้านน้ำเต้าหู้เถียนเถียน

ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งวันสำหรับร้านน้ำเต้าหู้เลิศรสของหวังลี่อิน แต่แทนที่เถ้าแก่เนี้ยตัวน้อยจะตื่นเต้นหรือดีใจกับกิจการของตนเอง ทว่าคิ้วเรียวเล็กกลับขมวดเป็นปมแน่นราวกับมีเรื่องรบกวนใจอยู่ตลอด ตั้งแต่ตื่นนอนจนเกือบครึ่งค่อนวันก็ยังไม่สามารถคลายออกได้ จนกระทั่งคนเป็นพ่อแม่เอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“...