บทที่ 52 โตพอจะเป็นสามี(จบ)

บริเวณสนามหญ้าหน้าบ้านหวังปรากฎร่างบางของลูกสาวเจ้าของบ้านกำลังนั่งทอดสายตามองไปยังท้องฟ้าไกลแสนไกล ราวกับกำลังส่งผ่านความรู้สึก ‘คิดถึง’ ไปให้คนที่บอกว่ากลับมาไม่ทันฉลองเพราะกำลังทำภารกิจสำคัญอยู่น่านน้ำอีกฟากหนึ่งของประเทศ

ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่นับว่าเป็นปีแรกที่เธอนั่งอยู่ตรงนี้เพียงลำพังโดยที่ไม่มี...