บทที่ 20 เป็นอิสระเสียที

บทที่ 20

เป็นอิสระเสียที

เหอว่านเซียงหลังจากที่มาถึงห้างสรรพสินค้า เธอไม่ได้อุ้มหลิงหลิงไว้ตลอด เพราะเด็กน้อยต้องการที่จะเดินด้วยตนเอง จึงดิ้นลงมาเพื่อขอเดิน เหอว่านเซียงไม่ว่าอะไร อย่างไรเด็กก็คือเด็ก ระหว่างกำลังเลือกชุดให้ลูกน้อย ด้วยความเผลอเรอของเธอและพี่เลี้ยง จึงทำให้หลิงหลิงไปชนหญิงสาวคนหนึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ