บทที่ 40 จดจำคำสัญญา

จิ่งเฉินทอดสายตามองมือบางที่กำลังเกาะกุมมือของเขาอยู่ ก่อนที่เขาจะพลิกฝ่ามือกลับมากอบกุมมือของเธอเอาไว้แน่นแทน "เรื่องนั้นผมจดจำได้ขึ้นใจ ไม่เคยลืมเลือนหรอก"

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วค่ะ เพราะฉันก็จะช่วยคอยเป็นหูเป็นตา และจดจำคำสัญญานี้แทนคุณด้วยเหมือนกัน"

ซูเหยาฉีกยิ้มหวาน ทว่าภายในใจของเธอกลับไม่ได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ