บทที่ 47 ความสุขที่หายไป

นางฉวยโอกาสพูดต่อทันที "ในยามที่ครอบครัวของเรากำลังตกอยู่ในความยากลำบาก เขาจะทนดูดายไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเลยเชียวหรือ"

"การให้ความช่วยเหลือ กับการบังคับให้เขาไปก้มหน้ารับผลกรรมแทนความผิดพลาดของคนอื่น มันไม่เหมือนกันหรอกนะ"

หวังซิ่วอิงนิ่งอึ้งไป

ประโยคที่เพิ่งได้ยิน... ช่างคล้ายคลึงกับถ้อยคำที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ