บทที่ 12 ห้ามเล่าให้ใครฟัง

เนื้อนวลชำเลืองมองใบหน้าหล่อที่มีตอหนวดเริ่มผุดขึ้นมาเขียวครึ้มแล้วลอบถอนหายใจ คนอะไรชอบคิดลบขนาดนั้น เฮอะ! ปากดีอย่างนี้ ดีแล้วที่โดนเมียทิ้ง

“ค่ะ”

เนื้อนวลนวดให้เขาต่ออย่างเงียบ ๆ อีกนาน จนเขาเกือบจะเคลิ้มหลับ แต่แล้วก็หยิบเงินออกมาจากลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงนอน

“เอ้า ค่าเหนื่อย วันนี้เธอทำงานได้ดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ