บทที่ 34 ปู่กับย่า

มานะใช้แขนสองข้างพยุงตัวเองลุกขึ้นอย่างช้า ๆ เมื่อพี่สาวถือชามบะหมี่เข้ามา ผมของเขาชี้เป็นริ้วเหนียวเหนอะเหมือนไม่ได้สระผมมาเป็นเดือน

“ปากยังรู้รสอยู่ไหม”

มานะพยักหน้า “รู้ครับ” เขายังรับประทานอาหารอร่อย หากว่ามีอะไรให้กินเขาก็คงมีแรงพอที่จะไปช่วยปู่กับย่าขุดปูได้ แต่นี่เขาไม่ได้กินข้าวมาเกือบห้าว...