บทที่ 51 รีบกลับมา

“โอย จะพักอะไรนักหนา เป็นเด็กเป็นเล็กนอนพักแป๊บเดียวก็หายแล้ว แม่นี่ปวดไปทั้งตัว เก็บจานเสร็จไปนวดขาให้ฉันหน่อยนะนวล” สุดท้ายไม่มีใครใช้ก็มาลงที่เนื้อนวล

“คุณแม่!”

“เชษฐ์ แม่ขอแค่สามสิบนาที” พวงแก้วมองหน้าลูกด้วยสายตาไม่ไว้ใจนัก ทำไมเดี๋ยวนี้สุรเชษฐ์ไม่ค่อยยอมให้เนื้อนวลคลาดสายตาเลย

เขารวบช้อนยกแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ