บทที่ 62 เราหย่ากันแล้วนะ

เกือบหกโมงเช้าสุรเชษฐ์เปิดประตูเข้ามาในห้อง มือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดแรกเตรียมจะเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โดนฝนจนชุ่มเล็กน้อย วนิดายังไม่ตื่นมีเพียงรัชนีพรที่นั่งมองเขาตาเขม็ง

“ไปไหนมา” เสียงนั้นแสดงถึงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของจนสุรเชษฐ์สัมผัสได้ และรู้สึกไม่พอใจอยู่ในที

“จะอยากรู้ไปทำไม” เขายังถามเสียงเรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ