บทที่ 70 บ้านไม่มีห้องน้ำ

“ไม่เอาแก้ม ไม่พูดแบบนั้นนะลูก ไปเล่นดินทรายตรงนั้นรอพ่อก่อนนะครับ” สุรเชษฐ์ไม่อยากให้ลูกพูดทุกอย่างที่คิดและถ้าจะอธิบายอะไรยืดยาวลูกก็คงยังไม่เข้าใจ เขาจึงให้วนิดาไปเล่นที่อื่น

“ค่ะ”

เนื้อนวลมองตามด้วยความเอ็นดู ไม่ได้ถือสากับคำพูดของเด็กน้อย ก็บ้านเธอมันหลังเล็กมากจริง ๆ

มานะเดินมานั่งที่แคร่ข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ