บทที่ 35 เปิดหน้า

“พ่อฉันไปทำอะไรใครเขาไว้นักหนาเหรอคะ” พิมพิชญาพูดเสียงเรียบ “ฉันคิดไม่ออกเลย…ว่าอะไรจะทำให้มีคนพยายามเอาชีวิตเราสองคนพ่อลูกขนาดนี้”

โชติวรรธน์มองหน้าคนถามอย่างเห็นอกเห็นใจ และหวังว่าวันที่เธอรู้...เธอจะรับมันได้

ห้องที่พิมพิชญายืนอยู่สลัวลาง เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง หญิงสาสวกวาดตามองห้องอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ