บทนำ
พิมพิชญา หญิงสาวผู้ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ถูกบีบให้ผูกชีวิตเข้ากับชายผู้เย็นชาและอันตราย
เพื่อปกป้องคนในครอบครัว…ที่อาจไม่สะอาดอย่างที่เธอเคยเชื่อ
โชติวรรธน์ ชายผู้ลึกลับและมีอดีตคลุมเครือ เสนอตัวเดินเข้าสู่งานวิวาห์ เพื่อตอบแทนบุญคุณ ของผู้มีพระคุณในอดีต แต่ผู้หญิงที่เขาต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่คนที่จะยอมอยู่ใต้การควบคุมของเขาเลย ที่สำคัญ เธอไม่ยอมอ่อนให้ใครง่าย ๆ ด้วย
การจะปกป้องใครสักคนให้ดีที่สุด ไม่ใช่แค่ต้องตัวติดกันตลอดเวลา ปกป้อง หรืองสอนให้เธอรู้จักปกป้องตัวเอง แต่คือการผลักเธอออกจากเงื้อมมืออันตราย อำนาจมืด และเกมอารมณ์ แม้ต้องแลกด้วยการทำให้เธอเกลียด
แต่เรื่องในอดีตกลับซับซ้อนเกินกว่าที่คิด เมื่ออดีตที่โชติวรรธน์คิดว่าฝังกลบไปแล้ว กลับกลายเป็นอาวุธในมือคนที่ต้องการทำลายเขา เขาเพิ่งตระหนักว่า การลากเธอเข้ามาในชีวิต ไม่ต่างอะไรกับการที่พาเธอมาเป็นเป้านิ่งให้คนในอดีตของเขาสอยทิ้ง
พิมพิชญาถูกดึงเข้าไปอยู่กลางเกมที่เธอไม่เคยสมัครใจ พ่อของเธอถูกจับเป็นตัวประกัน ความรักของเธอถูกใช้เป็นแรงกดดัน และโชติวรรธน์…ถูกบังคับให้ “ห้ามเลือกเธอ”
ในโลกที่ไม่มีใครสะอาด ความช่วยเหลือแบบ ‘สู้ยิบตา’ ของเขา ทำให้เธอมองโชติวรรธน์ด้วยสายตาใหม่
เพราะเขายอมแลกทั้งชีวิต...เพื่อเธอ /////
บท 1
แสงสีทองพุ่งฉายสาดไปทั่วเวทีผ่าความมืดในไนต์คลับที่แน่นขนัดด้วยผู้คน เสียงเชียร์ เสียงแก้วกระทบกัน และแรงสั่นของเบสประสานกันจนเหมือนพื้นกำลังจะถล่ม
‘พิมพิชญา’ นักร้องสาวประจำค่ำคืนนี้ กำลังยืนอยู่ใต้แสงไฟในชุดสีดำรัดรูป เพลงสุดท้ายของโชว์ในวันนี้ของเธอกำลังจะจบลงอย่างสวยงาม
เธอคือศูนย์กลางของทุกสายตา ทุกอย่างกำลังเป็นไปอย่างดี เว้นแต่ว่า... โลกในหัวของเธอกำลังหมุนติ้ว...ติ้ว มือไม้ไร้เรี่ยวแรง การเคลื่อนไหวของร่างกายคล้ายจะช้ากว่าปกติ
แสงสีทองระยิบระยับนั้นกลายเป็นพร่าเลือน กลอง คีย์บอร์ด แซกโซโฟน และเบสหวีดหวิวจนจับท่วงทำนองไม่ได้
พลันเสียงทุกอย่างจบลง หญิงสาวร่างเพรียวใช้จังหวะนี้โค้งอำลา แล้วเร่งร้อนเดินลงจากเวทีทันใด
หากยังไม่ทันที่เท้าเรียวจะสัมผัสพื้น ตัวเธอก็ลอยหวือไปเสียก่อน
“อ๊ะ...ชะ...ช่วยด้วย” เสียงนั้นเบาหวิวจนแม้แต่ตัวเองยังไม่ได้ยิน พยายามผลักไสคนที่กำลัง ‘แบก’ เธอไว้บนบ่า จนหัวทิ่มพื้น ก็ไม่มีแรงมากพอจะทำได้ทุกอย่างเหมือนโคลนข้น ๆ ลากสติเธอให้ค่อย ๆ หายไป
“ยะ...อย่านะ...”
ไอ้คนที่แบกร่างเธอเอาไว้ไม่พูดอะไร มันเพียงแค่สาวเท้าวิ่งไป
“หยุดนะ!”
พิมพิชญาได้ยินเสียงใครสักคนพูด ไม่ใช่เสียงไอ้คนที่แบกเธอไว้ แต่หญิงสาวไม่ได้มีโอกาสพินิจพิเคราะห์อะไรนัก
ตอนนี้ร่างกายของเธอเหมือนมีอะไรสุมจากภายใน มันร้อนรุ่มจนเหงื่อผุดทั่วร่าง วนเหมือนแมลงไฟล้านตัวกำลังบินวุ่นวายอยู่ในกายเธอ โดยเฉพาะ...ที่ท้องน้อย
“อ๊า...” หญิงสาวผวาวาบเมื่อรู้สึกว่าร่างตัวเองกำลังจะร่วงตุบลงกับพื้น แต่ใครบางคนกลับคว้าเธอเอาไว้ได้ทันท่วงที
“จัดการมันซะ! เอาให้รู้ให้ได้ว่าใครส่งมันมา ใครกล้ามาสร้างเรื่องให้บาร์ของกู!”
ณ ห้องนอนส่วนตัวบนไนท์คลับที่ไม่มีใครย่างกรายเข้ามาได้ยกเว้นเขา
โชติวรรธน์ผลักประตูเข้ามาพร้อมร่างในอ้อมแขน
“พิมเป็นไงบ้าง” โชติวรรธน์ตบแก้มหญิงสาวที่เขาเพิ่งวางร่างของเธอไว้บนเตียง
แต่แทนที่จะได้คำตอบ หญิงสาวกลับเอาแต่ใช้แขนเกาะเกี่ยวคอของเขาเข้าไว้ แล้วรั้งให้ไปรับจูบไม่ประสาของเธอ
ชายหนุ่มยึดมือขาวนวล แล้วกดนิ่งไว้กับพื้นเตียง ก่อนจะพิจารณาใบหน้าชื้นเหงื่อ ลมหายใจถี่หนักที่ทำให้เต้ากลมสะท้อนขึ้นลงอย่างหนัก ดวงตากลมโตที่เหมือนจะจับจ้องเขานั้น
แท้ที่จริงแล้ว...เหม่อลอย
“บัดซบเอ๊ย?!” เขาคำรามในคอ
แต่ยังไม่ทันจะได้คิดหาคำตอบ วิญญาณสัตว์ป่าที่ถูกปลุกโดยยาเถื่อนของวายร้ายสักตัวก็บังคับให้หญิงสาวออกแรงสะบัดร่างตัวเองจนหลุดจากการควบคุม แล้วเข้าฟัดแผงอกแน่นหนั่นทันที
“พิม ฟังผมนะ คุณถูกวางยา ผมจะช่วย....”
“คุณ? หยุด! อ๊ากกก...” โชติวรรธน์ร้องออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อฟันซี่เล็ก ๆ เรียงสวยนั่นกัดหมับเข้าที่ยอดอกของเขา ซ้ำลิ้นเล็กแสนซนนั่นยังเลียตรงรอยกัดอย่างเอร็ดอร่อยเสียอีก
เขาก็ชายชาตรีมีความรู้สึก...เริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ!
“อื๊อ...มา อึก มาสิ” เสียงกระเส่าแบบนั้น รอยยิ้มมุมปากสุดแสนร่านแบบนั้นนั่นอีก แม้จะรู้ว่า พิมพิชญาไม่ได้ส่งมันออกมาจากความต้องการที่แท้จริง
แต่นั่นก็ปลุก ‘ความต้องการ’ ของเขาแล้ว
โชติวรรธน์มองริมฝีปากสวยคู่นั้นที่เขาแอบมองมานานอย่างอยากจะขยี้มันลงไปเสียให้ได้ ยิ่งมองมัน ความอดทนของเขาก็ยิ่งใกล้จะหมดลงเต็มที
“ไม่ทำเหรอ อื้อ...งั้น...”
งั้นอะไร? งั้นทำไม?
โชติวรรธน์เบิกตาโพลง มองคนใต้ร่างอย่างร้อนรน
“งั้น ฉันจะ--- อุ๊บ!” คำพูดพล่ามไปเรื่อยของเธอหยุดลงทันทีเมื่อร่างสูงกดริมฝีปากลงมา
ร่างกายของหญิงสาววินาทีนั้นคล้ายจะป้องปราม แต่ก็พ่ายแพ้ต่ออารมณ์ที่ถูกขับโดยยานรก
เธอจึงเอื้อมมือคล้องโอบคอของเขาอย่างพร้อมจะยอมพลีกาย ไม่ขัดขืน ไม่ผลักออก เธอมีแต่ความวูบโหวงว่างโล่งทั่วช่องท้องที่ต้องการการเติมเต็ม
เสียงหวานครางในลำคอขณะโชติวรรธน์ดันลิ้นสากสำรวจทั่วโพรงปากหวานซ่านไปด้วยกลิ่นสุราหลากชนิด ที่เธอเอามันลงคอในช่วงขึ้นร้องเพลงเมื่อครู่ ปลุกปั่นให้อารมณ์ของเขากรุ่นขึ้นบ้าง
โชติวรรธน์ขยับเข่าเข้ามาเบียดอยู่บริเวณหว่างขาเรียว ตอนนั้นเองที่สติอันน้อยนิดของพิมพิชญา รับรู้ได้ถึงความแข็งขืนที่อยู่ใต้กางเกงยีนส์สีเข้มราคาหลายหมื่นบาทของอีกฝ่าย
“อื๊อ...”
พิมพิชญาลอยคว้าง หัวสมองว่างเปล่า รอคอยใครสักคนช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที
กลิ่นหวานบนผิวเธอทำให้โชติวรรธน์รู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงลงไปในหลุมลึก
เขากัดฟันแน่น
พระคุณของดนัย ผู้ชายที่เคยช่วยเขาจนมีวันนี้วาบเข้ามาในหัวเหมือนค้อนหนัก
พิมพิชญาคือ ‘ลูกสาวของผู้มีพระคุณคนนั้น’
ลูกสาวที่เขาควรจะปกป้อง…ไม่ใช่แตะต้อง
“พิม… ผมทำไม่ได้” เสียงเขาแตกพร่า ทั้งกังวล ทั้งทรมานในลมหายใจเดียว
แต่เธอกลับดึงเขาลงมาใกล้กว่าเดิม กระซิบคำสั้น ๆ ที่เขาไม่มีวันลืมในชีวิต
“ได้โปรด…นะคะ…”
มือเล็กสั่นเทาโอบคอเขาไว้มั่น เหมือนกลัวว่าเขาจะปล่อยเธอหลุดไป
เขาหลับตาแน่น ต่อสู้กับตัวเองในหัว
นี่คือลูกคนของเจ้าหนี้บุญคุณ…หยุดเดี๋ยวนี้!!!
แต่ทันทีที่เธอเปล่งเสียงครางหวานสั่นไหวอีกครั้ง มือเล็กบีบต้นแขนเขาแน่นเหมือนร้องขอความช่วยเหลือจากคนเพียงคนเดียวที่อยู่ตรงหน้า
เขาแพ้แล้ว...
โชติวรรธน์เองก็ถูกเนื้อนุ่มบีบรัดจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว ชายหนุ่มตัดสินใจฝังฟันคมลงบนคอเรียวสวย พร้อมกระแทกสะโพกลงอย่างแรงผ่านจุดหฤหรรษ์ เรียกเสียงครางหวานจากปากหญิงสาวให้ดังเร่าร้อน ซัดสาดไม่ขาดสาย
สองเสียงประสานเร่งร้อน รุนแรง กระทั่งหลุดครางเสียงหวานยาวพร้อมกันครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างกายทั้งคู่จะกระตุกถี่ๆ เคล้นน้ำสีขาวนมให้ออกมาจากร่างผสานจนนองทั่วเตียง พลันทุกอย่างก็ดับสูญ
ดับสูญไม่มีอยู่จริง! หรืออย่างน้อย มันก็ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว!
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 ตอนพิเศษ 2 : กลับมาสู่จุดเริ่มต้นของความรัก
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#85 บทที่ 85 ตอนพิเศษ 1 เมื่อโลกใหม่เปิดประตูให้กันและกัน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#84 บทที่ 84 ตอนอวสาน ในวันที่หัวใจยังเลือกกัน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#83 บทที่ 83 ลมหายใจสุดท้ายของพายุ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#82 บทที่ 82 ห้องแห่งความเงียบ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#81 บทที่ 81 ลมหายใจแผ่วบาง
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#80 บทที่ 80 วินาทีชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#79 บทที่ 79 อาหารค่ำมื้อสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#78 บทที่ 78 เข้าถ้ำเสือ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#77 บทที่ 77 เผากระดาน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เศษหัวใจซาตาน
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]
"เข้าใจมั้ย...?"
"เข้าใจน่า แล้วตอนนี้ฉันมีอะไรกับแกได้ยัง อยากแล้วอ่ะ..."
"ไอ้ลามก...ในห้องครัวก็ยังจะทำ! กรี๊ดดดด"
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!





![Sex Friend ซ่อนแอบรัก [Series Toxic love]](https://oss.novelago.app/prod/img/cover/6af39a7f83044007bff29956db759e6d.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)







