บทนำ
พิมพิชญา หญิงสาวผู้ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ถูกบีบให้ผูกชีวิตเข้ากับชายผู้เย็นชาและอันตราย
เพื่อปกป้องคนในครอบครัว…ที่อาจไม่สะอาดอย่างที่เธอเคยเชื่อ
โชติวรรธน์ ชายผู้ลึกลับและมีอดีตคลุมเครือ เสนอตัวเดินเข้าสู่งานวิวาห์ เพื่อตอบแทนบุญคุณ ของผู้มีพระคุณในอดีต แต่ผู้หญิงที่เขาต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่คนที่จะยอมอยู่ใต้การควบคุมของเขาเลย ที่สำคัญ เธอไม่ยอมอ่อนให้ใครง่าย ๆ ด้วย
การจะปกป้องใครสักคนให้ดีที่สุด ไม่ใช่แค่ต้องตัวติดกันตลอดเวลา ปกป้อง หรืองสอนให้เธอรู้จักปกป้องตัวเอง แต่คือการผลักเธอออกจากเงื้อมมืออันตราย อำนาจมืด และเกมอารมณ์ แม้ต้องแลกด้วยการทำให้เธอเกลียด
แต่เรื่องในอดีตกลับซับซ้อนเกินกว่าที่คิด เมื่ออดีตที่โชติวรรธน์คิดว่าฝังกลบไปแล้ว กลับกลายเป็นอาวุธในมือคนที่ต้องการทำลายเขา เขาเพิ่งตระหนักว่า การลากเธอเข้ามาในชีวิต ไม่ต่างอะไรกับการที่พาเธอมาเป็นเป้านิ่งให้คนในอดีตของเขาสอยทิ้ง
พิมพิชญาถูกดึงเข้าไปอยู่กลางเกมที่เธอไม่เคยสมัครใจ พ่อของเธอถูกจับเป็นตัวประกัน ความรักของเธอถูกใช้เป็นแรงกดดัน และโชติวรรธน์…ถูกบังคับให้ “ห้ามเลือกเธอ”
ในโลกที่ไม่มีใครสะอาด ความช่วยเหลือแบบ ‘สู้ยิบตา’ ของเขา ทำให้เธอมองโชติวรรธน์ด้วยสายตาใหม่
เพราะเขายอมแลกทั้งชีวิต...เพื่อเธอ /////
บท 1
แสงสีทองพุ่งฉายสาดไปทั่วเวทีผ่าความมืดในไนต์คลับที่แน่นขนัดด้วยผู้คน เสียงเชียร์ เสียงแก้วกระทบกัน และแรงสั่นของเบสประสานกันจนเหมือนพื้นกำลังจะถล่ม
‘พิมพิชญา’ นักร้องสาวประจำค่ำคืนนี้ กำลังยืนอยู่ใต้แสงไฟในชุดสีดำรัดรูป เพลงสุดท้ายของโชว์ในวันนี้ของเธอกำลังจะจบลงอย่างสวยงาม
เธอคือศูนย์กลางของทุกสายตา ทุกอย่างกำลังเป็นไปอย่างดี เว้นแต่ว่า... โลกในหัวของเธอกำลังหมุนติ้ว...ติ้ว มือไม้ไร้เรี่ยวแรง การเคลื่อนไหวของร่างกายคล้ายจะช้ากว่าปกติ
แสงสีทองระยิบระยับนั้นกลายเป็นพร่าเลือน กลอง คีย์บอร์ด แซกโซโฟน และเบสหวีดหวิวจนจับท่วงทำนองไม่ได้
พลันเสียงทุกอย่างจบลง หญิงสาวร่างเพรียวใช้จังหวะนี้โค้งอำลา แล้วเร่งร้อนเดินลงจากเวทีทันใด
หากยังไม่ทันที่เท้าเรียวจะสัมผัสพื้น ตัวเธอก็ลอยหวือไปเสียก่อน
“อ๊ะ...ชะ...ช่วยด้วย” เสียงนั้นเบาหวิวจนแม้แต่ตัวเองยังไม่ได้ยิน พยายามผลักไสคนที่กำลัง ‘แบก’ เธอไว้บนบ่า จนหัวทิ่มพื้น ก็ไม่มีแรงมากพอจะทำได้ทุกอย่างเหมือนโคลนข้น ๆ ลากสติเธอให้ค่อย ๆ หายไป
“ยะ...อย่านะ...”
ไอ้คนที่แบกร่างเธอเอาไว้ไม่พูดอะไร มันเพียงแค่สาวเท้าวิ่งไป
“หยุดนะ!”
พิมพิชญาได้ยินเสียงใครสักคนพูด ไม่ใช่เสียงไอ้คนที่แบกเธอไว้ แต่หญิงสาวไม่ได้มีโอกาสพินิจพิเคราะห์อะไรนัก
ตอนนี้ร่างกายของเธอเหมือนมีอะไรสุมจากภายใน มันร้อนรุ่มจนเหงื่อผุดทั่วร่าง วนเหมือนแมลงไฟล้านตัวกำลังบินวุ่นวายอยู่ในกายเธอ โดยเฉพาะ...ที่ท้องน้อย
“อ๊า...” หญิงสาวผวาวาบเมื่อรู้สึกว่าร่างตัวเองกำลังจะร่วงตุบลงกับพื้น แต่ใครบางคนกลับคว้าเธอเอาไว้ได้ทันท่วงที
“จัดการมันซะ! เอาให้รู้ให้ได้ว่าใครส่งมันมา ใครกล้ามาสร้างเรื่องให้บาร์ของกู!”
ณ ห้องนอนส่วนตัวบนไนท์คลับที่ไม่มีใครย่างกรายเข้ามาได้ยกเว้นเขา
โชติวรรธน์ผลักประตูเข้ามาพร้อมร่างในอ้อมแขน
“พิมเป็นไงบ้าง” โชติวรรธน์ตบแก้มหญิงสาวที่เขาเพิ่งวางร่างของเธอไว้บนเตียง
แต่แทนที่จะได้คำตอบ หญิงสาวกลับเอาแต่ใช้แขนเกาะเกี่ยวคอของเขาเข้าไว้ แล้วรั้งให้ไปรับจูบไม่ประสาของเธอ
ชายหนุ่มยึดมือขาวนวล แล้วกดนิ่งไว้กับพื้นเตียง ก่อนจะพิจารณาใบหน้าชื้นเหงื่อ ลมหายใจถี่หนักที่ทำให้เต้ากลมสะท้อนขึ้นลงอย่างหนัก ดวงตากลมโตที่เหมือนจะจับจ้องเขานั้น
แท้ที่จริงแล้ว...เหม่อลอย
“บัดซบเอ๊ย?!” เขาคำรามในคอ
แต่ยังไม่ทันจะได้คิดหาคำตอบ วิญญาณสัตว์ป่าที่ถูกปลุกโดยยาเถื่อนของวายร้ายสักตัวก็บังคับให้หญิงสาวออกแรงสะบัดร่างตัวเองจนหลุดจากการควบคุม แล้วเข้าฟัดแผงอกแน่นหนั่นทันที
“พิม ฟังผมนะ คุณถูกวางยา ผมจะช่วย....”
“คุณ? หยุด! อ๊ากกก...” โชติวรรธน์ร้องออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อฟันซี่เล็ก ๆ เรียงสวยนั่นกัดหมับเข้าที่ยอดอกของเขา ซ้ำลิ้นเล็กแสนซนนั่นยังเลียตรงรอยกัดอย่างเอร็ดอร่อยเสียอีก
เขาก็ชายชาตรีมีความรู้สึก...เริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ!
“อื๊อ...มา อึก มาสิ” เสียงกระเส่าแบบนั้น รอยยิ้มมุมปากสุดแสนร่านแบบนั้นนั่นอีก แม้จะรู้ว่า พิมพิชญาไม่ได้ส่งมันออกมาจากความต้องการที่แท้จริง
แต่นั่นก็ปลุก ‘ความต้องการ’ ของเขาแล้ว
โชติวรรธน์มองริมฝีปากสวยคู่นั้นที่เขาแอบมองมานานอย่างอยากจะขยี้มันลงไปเสียให้ได้ ยิ่งมองมัน ความอดทนของเขาก็ยิ่งใกล้จะหมดลงเต็มที
“ไม่ทำเหรอ อื้อ...งั้น...”
งั้นอะไร? งั้นทำไม?
โชติวรรธน์เบิกตาโพลง มองคนใต้ร่างอย่างร้อนรน
“งั้น ฉันจะ--- อุ๊บ!” คำพูดพล่ามไปเรื่อยของเธอหยุดลงทันทีเมื่อร่างสูงกดริมฝีปากลงมา
ร่างกายของหญิงสาววินาทีนั้นคล้ายจะป้องปราม แต่ก็พ่ายแพ้ต่ออารมณ์ที่ถูกขับโดยยานรก
เธอจึงเอื้อมมือคล้องโอบคอของเขาอย่างพร้อมจะยอมพลีกาย ไม่ขัดขืน ไม่ผลักออก เธอมีแต่ความวูบโหวงว่างโล่งทั่วช่องท้องที่ต้องการการเติมเต็ม
เสียงหวานครางในลำคอขณะโชติวรรธน์ดันลิ้นสากสำรวจทั่วโพรงปากหวานซ่านไปด้วยกลิ่นสุราหลากชนิด ที่เธอเอามันลงคอในช่วงขึ้นร้องเพลงเมื่อครู่ ปลุกปั่นให้อารมณ์ของเขากรุ่นขึ้นบ้าง
โชติวรรธน์ขยับเข่าเข้ามาเบียดอยู่บริเวณหว่างขาเรียว ตอนนั้นเองที่สติอันน้อยนิดของพิมพิชญา รับรู้ได้ถึงความแข็งขืนที่อยู่ใต้กางเกงยีนส์สีเข้มราคาหลายหมื่นบาทของอีกฝ่าย
“อื๊อ...”
พิมพิชญาลอยคว้าง หัวสมองว่างเปล่า รอคอยใครสักคนช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที
กลิ่นหวานบนผิวเธอทำให้โชติวรรธน์รู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงลงไปในหลุมลึก
เขากัดฟันแน่น
พระคุณของดนัย ผู้ชายที่เคยช่วยเขาจนมีวันนี้วาบเข้ามาในหัวเหมือนค้อนหนัก
พิมพิชญาคือ ‘ลูกสาวของผู้มีพระคุณคนนั้น’
ลูกสาวที่เขาควรจะปกป้อง…ไม่ใช่แตะต้อง
“พิม… ผมทำไม่ได้” เสียงเขาแตกพร่า ทั้งกังวล ทั้งทรมานในลมหายใจเดียว
แต่เธอกลับดึงเขาลงมาใกล้กว่าเดิม กระซิบคำสั้น ๆ ที่เขาไม่มีวันลืมในชีวิต
“ได้โปรด…นะคะ…”
มือเล็กสั่นเทาโอบคอเขาไว้มั่น เหมือนกลัวว่าเขาจะปล่อยเธอหลุดไป
เขาหลับตาแน่น ต่อสู้กับตัวเองในหัว
นี่คือลูกคนของเจ้าหนี้บุญคุณ…หยุดเดี๋ยวนี้!!!
แต่ทันทีที่เธอเปล่งเสียงครางหวานสั่นไหวอีกครั้ง มือเล็กบีบต้นแขนเขาแน่นเหมือนร้องขอความช่วยเหลือจากคนเพียงคนเดียวที่อยู่ตรงหน้า
เขาแพ้แล้ว...
โชติวรรธน์เองก็ถูกเนื้อนุ่มบีบรัดจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว ชายหนุ่มตัดสินใจฝังฟันคมลงบนคอเรียวสวย พร้อมกระแทกสะโพกลงอย่างแรงผ่านจุดหฤหรรษ์ เรียกเสียงครางหวานจากปากหญิงสาวให้ดังเร่าร้อน ซัดสาดไม่ขาดสาย
สองเสียงประสานเร่งร้อน รุนแรง กระทั่งหลุดครางเสียงหวานยาวพร้อมกันครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างกายทั้งคู่จะกระตุกถี่ๆ เคล้นน้ำสีขาวนมให้ออกมาจากร่างผสานจนนองทั่วเตียง พลันทุกอย่างก็ดับสูญ
ดับสูญไม่มีอยู่จริง! หรืออย่างน้อย มันก็ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว!
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 ตอนพิเศษ 2 : กลับมาสู่จุดเริ่มต้นของความรัก
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#85 บทที่ 85 ตอนพิเศษ 1 เมื่อโลกใหม่เปิดประตูให้กันและกัน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#84 บทที่ 84 ตอนอวสาน ในวันที่หัวใจยังเลือกกัน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#83 บทที่ 83 ลมหายใจสุดท้ายของพายุ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#82 บทที่ 82 ห้องแห่งความเงียบ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#81 บทที่ 81 ลมหายใจแผ่วบาง
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#80 บทที่ 80 วินาทีชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#79 บทที่ 79 อาหารค่ำมื้อสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#78 บทที่ 78 เข้าถ้ำเสือ
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026#77 บทที่ 77 เผากระดาน
อัปเดตล่าสุด: 4/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
รักไม่หลอก
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
รักระรินใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?













