แผนเสน่หาวิวาห์พยศรัก (A Rebellious Bride)

แผนเสน่หาวิวาห์พยศรัก (A Rebellious Bride)

ต้นจันทร์เจ้า · เสร็จสิ้น · 101.9k คำ

321
ยอดนิยม
2.8k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

///// ถ้าวิวาห์ครั้งนี้ ไม่ได้เริ่มจากความรัก… แล้วอะไรทำให้หัวใจของเขาและเธอเริ่มหวั่นไหว ในเกมที่ไม่มีใครปลอดภัย?

พิมพิชญา หญิงสาวผู้ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ถูกบีบให้ผูกชีวิตเข้ากับชายผู้เย็นชาและอันตราย
เพื่อปกป้องคนในครอบครัว…ที่อาจไม่สะอาดอย่างที่เธอเคยเชื่อ

โชติวรรธน์ ชายผู้ลึกลับและมีอดีตคลุมเครือ เสนอตัวเดินเข้าสู่งานวิวาห์ เพื่อตอบแทนบุญคุณ ของผู้มีพระคุณในอดีต แต่ผู้หญิงที่เขาต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่คนที่จะยอมอยู่ใต้การควบคุมของเขาเลย ที่สำคัญ เธอไม่ยอมอ่อนให้ใครง่าย ๆ ด้วย

การจะปกป้องใครสักคนให้ดีที่สุด ไม่ใช่แค่ต้องตัวติดกันตลอดเวลา ปกป้อง หรืองสอนให้เธอรู้จักปกป้องตัวเอง แต่คือการผลักเธอออกจากเงื้อมมืออันตราย อำนาจมืด และเกมอารมณ์ แม้ต้องแลกด้วยการทำให้เธอเกลียด

แต่เรื่องในอดีตกลับซับซ้อนเกินกว่าที่คิด เมื่ออดีตที่โชติวรรธน์คิดว่าฝังกลบไปแล้ว กลับกลายเป็นอาวุธในมือคนที่ต้องการทำลายเขา เขาเพิ่งตระหนักว่า การลากเธอเข้ามาในชีวิต ไม่ต่างอะไรกับการที่พาเธอมาเป็นเป้านิ่งให้คนในอดีตของเขาสอยทิ้ง

พิมพิชญาถูกดึงเข้าไปอยู่กลางเกมที่เธอไม่เคยสมัครใจ พ่อของเธอถูกจับเป็นตัวประกัน ความรักของเธอถูกใช้เป็นแรงกดดัน และโชติวรรธน์…ถูกบังคับให้ “ห้ามเลือกเธอ”

ในโลกที่ไม่มีใครสะอาด ความช่วยเหลือแบบ ‘สู้ยิบตา’ ของเขา ทำให้เธอมองโชติวรรธน์ด้วยสายตาใหม่
เพราะเขายอมแลกทั้งชีวิต...เพื่อเธอ /////

บท 1

แสงสีทองพุ่งฉายสาดไปทั่วเวทีผ่าความมืดในไนต์คลับที่แน่นขนัดด้วยผู้คน เสียงเชียร์ เสียงแก้วกระทบกัน และแรงสั่นของเบสประสานกันจนเหมือนพื้นกำลังจะถล่ม

  ‘พิมพิชญา’ นักร้องสาวประจำค่ำคืนนี้ กำลังยืนอยู่ใต้แสงไฟในชุดสีดำรัดรูป เพลงสุดท้ายของโชว์ในวันนี้ของเธอกำลังจะจบลงอย่างสวยงาม

เธอคือศูนย์กลางของทุกสายตา ทุกอย่างกำลังเป็นไปอย่างดี เว้นแต่ว่า... โลกในหัวของเธอกำลังหมุนติ้ว...ติ้ว มือไม้ไร้เรี่ยวแรง การเคลื่อนไหวของร่างกายคล้ายจะช้ากว่าปกติ

แสงสีทองระยิบระยับนั้นกลายเป็นพร่าเลือน กลอง คีย์บอร์ด แซกโซโฟน และเบสหวีดหวิวจนจับท่วงทำนองไม่ได้

พลันเสียงทุกอย่างจบลง หญิงสาวร่างเพรียวใช้จังหวะนี้โค้งอำลา แล้วเร่งร้อนเดินลงจากเวทีทันใด

หากยังไม่ทันที่เท้าเรียวจะสัมผัสพื้น ตัวเธอก็ลอยหวือไปเสียก่อน

“อ๊ะ...ชะ...ช่วยด้วย” เสียงนั้นเบาหวิวจนแม้แต่ตัวเองยังไม่ได้ยิน พยายามผลักไสคนที่กำลัง ‘แบก’ เธอไว้บนบ่า จนหัวทิ่มพื้น ก็ไม่มีแรงมากพอจะทำได้ทุกอย่างเหมือนโคลนข้น ๆ ลากสติเธอให้ค่อย ๆ หายไป

“ยะ...อย่านะ...”

ไอ้คนที่แบกร่างเธอเอาไว้ไม่พูดอะไร มันเพียงแค่สาวเท้าวิ่งไป

“หยุดนะ!”

พิมพิชญาได้ยินเสียงใครสักคนพูด ไม่ใช่เสียงไอ้คนที่แบกเธอไว้ แต่หญิงสาวไม่ได้มีโอกาสพินิจพิเคราะห์อะไรนัก

ตอนนี้ร่างกายของเธอเหมือนมีอะไรสุมจากภายใน มันร้อนรุ่มจนเหงื่อผุดทั่วร่าง วนเหมือนแมลงไฟล้านตัวกำลังบินวุ่นวายอยู่ในกายเธอ โดยเฉพาะ...ที่ท้องน้อย

“อ๊า...” หญิงสาวผวาวาบเมื่อรู้สึกว่าร่างตัวเองกำลังจะร่วงตุบลงกับพื้น แต่ใครบางคนกลับคว้าเธอเอาไว้ได้ทันท่วงที

“จัดการมันซะ! เอาให้รู้ให้ได้ว่าใครส่งมันมา ใครกล้ามาสร้างเรื่องให้บาร์ของกู!”

ณ ห้องนอนส่วนตัวบนไนท์คลับที่ไม่มีใครย่างกรายเข้ามาได้ยกเว้นเขา       

โชติวรรธน์ผลักประตูเข้ามาพร้อมร่างในอ้อมแขน

 “พิมเป็นไงบ้าง” โชติวรรธน์ตบแก้มหญิงสาวที่เขาเพิ่งวางร่างของเธอไว้บนเตียง

แต่แทนที่จะได้คำตอบ หญิงสาวกลับเอาแต่ใช้แขนเกาะเกี่ยวคอของเขาเข้าไว้ แล้วรั้งให้ไปรับจูบไม่ประสาของเธอ

ชายหนุ่มยึดมือขาวนวล แล้วกดนิ่งไว้กับพื้นเตียง ก่อนจะพิจารณาใบหน้าชื้นเหงื่อ ลมหายใจถี่หนักที่ทำให้เต้ากลมสะท้อนขึ้นลงอย่างหนัก ดวงตากลมโตที่เหมือนจะจับจ้องเขานั้น

แท้ที่จริงแล้ว...เหม่อลอย

“บัดซบเอ๊ย?!” เขาคำรามในคอ

แต่ยังไม่ทันจะได้คิดหาคำตอบ วิญญาณสัตว์ป่าที่ถูกปลุกโดยยาเถื่อนของวายร้ายสักตัวก็บังคับให้หญิงสาวออกแรงสะบัดร่างตัวเองจนหลุดจากการควบคุม แล้วเข้าฟัดแผงอกแน่นหนั่นทันที

“พิม ฟังผมนะ คุณถูกวางยา ผมจะช่วย....”

“คุณ? หยุด! อ๊ากกก...” โชติวรรธน์ร้องออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อฟันซี่เล็ก ๆ เรียงสวยนั่นกัดหมับเข้าที่ยอดอกของเขา ซ้ำลิ้นเล็กแสนซนนั่นยังเลียตรงรอยกัดอย่างเอร็ดอร่อยเสียอีก

เขาก็ชายชาตรีมีความรู้สึก...เริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ!

“อื๊อ...มา อึก มาสิ” เสียงกระเส่าแบบนั้น รอยยิ้มมุมปากสุดแสนร่านแบบนั้นนั่นอีก แม้จะรู้ว่า พิมพิชญาไม่ได้ส่งมันออกมาจากความต้องการที่แท้จริง

แต่นั่นก็ปลุก ‘ความต้องการ’ ของเขาแล้ว

โชติวรรธน์มองริมฝีปากสวยคู่นั้นที่เขาแอบมองมานานอย่างอยากจะขยี้มันลงไปเสียให้ได้ ยิ่งมองมัน ความอดทนของเขาก็ยิ่งใกล้จะหมดลงเต็มที

“ไม่ทำเหรอ อื้อ...งั้น...”

งั้นอะไร? งั้นทำไม?

โชติวรรธน์เบิกตาโพลง มองคนใต้ร่างอย่างร้อนรน

“งั้น ฉันจะ--- อุ๊บ!” คำพูดพล่ามไปเรื่อยของเธอหยุดลงทันทีเมื่อร่างสูงกดริมฝีปากลงมา

ร่างกายของหญิงสาววินาทีนั้นคล้ายจะป้องปราม แต่ก็พ่ายแพ้ต่ออารมณ์ที่ถูกขับโดยยานรก

เธอจึงเอื้อมมือคล้องโอบคอของเขาอย่างพร้อมจะยอมพลีกาย ไม่ขัดขืน ไม่ผลักออก เธอมีแต่ความวูบโหวงว่างโล่งทั่วช่องท้องที่ต้องการการเติมเต็ม

เสียงหวานครางในลำคอขณะโชติวรรธน์ดันลิ้นสากสำรวจทั่วโพรงปากหวานซ่านไปด้วยกลิ่นสุราหลากชนิด ที่เธอเอามันลงคอในช่วงขึ้นร้องเพลงเมื่อครู่ ปลุกปั่นให้อารมณ์ของเขากรุ่นขึ้นบ้าง

โชติวรรธน์ขยับเข่าเข้ามาเบียดอยู่บริเวณหว่างขาเรียว ตอนนั้นเองที่สติอันน้อยนิดของพิมพิชญา รับรู้ได้ถึงความแข็งขืนที่อยู่ใต้กางเกงยีนส์สีเข้มราคาหลายหมื่นบาทของอีกฝ่าย

“อื๊อ...”

พิมพิชญาลอยคว้าง หัวสมองว่างเปล่า รอคอยใครสักคนช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที

กลิ่นหวานบนผิวเธอทำให้โชติวรรธน์รู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงลงไปในหลุมลึก

 เขากัดฟันแน่น

พระคุณของดนัย ผู้ชายที่เคยช่วยเขาจนมีวันนี้วาบเข้ามาในหัวเหมือนค้อนหนัก

พิมพิชญาคือ ‘ลูกสาวของผู้มีพระคุณคนนั้น’

ลูกสาวที่เขาควรจะปกป้อง…ไม่ใช่แตะต้อง

“พิม… ผมทำไม่ได้” เสียงเขาแตกพร่า ทั้งกังวล ทั้งทรมานในลมหายใจเดียว

แต่เธอกลับดึงเขาลงมาใกล้กว่าเดิม กระซิบคำสั้น ๆ ที่เขาไม่มีวันลืมในชีวิต

“ได้โปรด…นะคะ…”

มือเล็กสั่นเทาโอบคอเขาไว้มั่น เหมือนกลัวว่าเขาจะปล่อยเธอหลุดไป

เขาหลับตาแน่น ต่อสู้กับตัวเองในหัว

นี่คือลูกคนของเจ้าหนี้บุญคุณ…หยุดเดี๋ยวนี้!!!

แต่ทันทีที่เธอเปล่งเสียงครางหวานสั่นไหวอีกครั้ง มือเล็กบีบต้นแขนเขาแน่นเหมือนร้องขอความช่วยเหลือจากคนเพียงคนเดียวที่อยู่ตรงหน้า

เขาแพ้แล้ว...

โชติวรรธน์เองก็ถูกเนื้อนุ่มบีบรัดจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว ชายหนุ่มตัดสินใจฝังฟันคมลงบนคอเรียวสวย พร้อมกระแทกสะโพกลงอย่างแรงผ่านจุดหฤหรรษ์ เรียกเสียงครางหวานจากปากหญิงสาวให้ดังเร่าร้อน ซัดสาดไม่ขาดสาย

สองเสียงประสานเร่งร้อน รุนแรง กระทั่งหลุดครางเสียงหวานยาวพร้อมกันครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างกายทั้งคู่จะกระตุกถี่ๆ เคล้นน้ำสีขาวนมให้ออกมาจากร่างผสานจนนองทั่วเตียง พลันทุกอย่างก็ดับสูญ

ดับสูญไม่มีอยู่จริง! หรืออย่างน้อย มันก็ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว!

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

2m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

659.3k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

656.5k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก

เกลียดรัก

460.9k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

453.7k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

367.7k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

240.3k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

317.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง

“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”

“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม

“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย

“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”

“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

838k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

310.2k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

520.6k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

434k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง