บทที่ 48 รอยยิ้มเฉือนคม

ทุกท่าทางของทั้งคู่อยู่ในสายตาของพิมพิชญาตลอด หญิงสาวรู้สึกได้ถึงมวลความอันตราย จนสันหลังชา และขนลุกเกรียวขึ้นมาเอง ราวกับว่า แม้จะผ่านพ้นวินาทีที่โชติวรรธน์ปล่อยมือจากเจสัน หากแรงกดนั้นยังคงหลงเหลืออยู่ทั่วบริเวณ

ฮอลล์จัดเลี้ยงยังคงสว่างไสว เสียงดนตรีแจ๊ซคลอเบา ๆ แสงแฟลชจากสื่อยังวูบวาบไม่ขาดสาย...