บทที่ 58 เมื่อเธอหายไป

เสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์กระจายไปตามถนนยามค่ำ โชติวรรธน์กำมือแน่นบนพวงมาลัย แสงไฟจากตึกสูงสาดเข้ามาตามกระจกมองข้าง แต่ในสายตาเขา ไม่มีอะไรชัดเจนไปกว่าเส้นทางที่ต้องเดิน เกมนี้ไม่มีที่ให้หยุด

เสียงลมจากเครื่องปรับอากาศยังคงดังสม่ำเสมอ พิมพิชญาลืมตาขึ้นช้า ๆ  แสงเช้าสีซีดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาที่บ้านอัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ