บทที่ 60 (ไม่ใช่) ที่พักใจ

รถตู้ค่อย ๆ ชะลอ ไฟในรถติดขึ้นทีละดวง ชายเจ้าของเสียงถอดหมวกไอ้โม่งออก เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มของคมสันต์

เขานั่งหลังตรง สายตากวาดสำรวจเธอเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมาเรียบนิ่ง ในแบบฉบับเขาเองอย่างแท้จริง

“คะ…คมสันต์?” พิมพิชญาเสียงสั่น

“ครับ” เขาพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาปลดสายรัดข้อมือเธออย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ